De laatse, hysterische, kleine blog

Alle goede dingen worden verboden of zijn met veel calorieën. En meteen ben ik zo nerveus omdat ik met sigaretten gestopt heb. Zo nerveus. Hoe is het mogelijk!?
Sigaretten hebben geen mooie geur… niets leuks! Maar ik ben zo verslaafd, ik moet toegeven.
En nu, mijn moeder zit op mijn bed en praat over.. iets, ik weet niet waar zij over praat, maar zij maakt mijn hysterische situatie meer hysterisch!
Oké, zij is weg nu.
En ja, sigaretten. Geen blog over liefde en lijden, het is mijn laatste blog, weet je!
Er zijn twintig mensen online op msn en drie op gmail chat.
En Mirko ook, hoi Mirko.

Het is niet zo koud en de maan ziet een beetje dichtbij eruit en.. wacht even, ik kan de maan goed zien! Geen wolken!
En ik ben thuis, verdomme. Ik ben een sociale mens. Grappig. Ik ontmoet mijn vrienden op de straat nu, hoe triest! Ik ben ook verslaafd aan mijn vrije tijd.
Geen sigareten, geen vrije tijd.

Ik wil een ijsje en een zomer. Meteen.
Tot ziens.

Meneer Verstand

Mijn grootse angst is de onverschilligheid. Ik zie mensen die lijden, ze lijden elke dag.
Ik vind het triest.
Mijn grootste angst is het lijden. Ik zie mensen die zo veel dingen niet weten, zo veel verbergen.
Kan iets je schelen?
Ik wacht voor het antwoord en ik krijg het niet.
Ik krijg het absoluut niet.
Het universum zwijgt. Ik ben te ingeduldug.

Onlangs drink ik te veel koffie. Misschien is dat de reden.

Ik heb te veel verplichtingen, maar mijn verstand is ergens anders.
Meneer Verstand is aan het reizen, bel hem volgende jaar op.

Korte herinnering- bel je tandarts op.

En, ja, de angst, de pijn.. in Godsnaam, iemand zou denken dat ik emo ben.

Ik vind de regen zo vervelend (zie je nu, ik ben geen emo kind).
De hele dag ben ik voor mijn stemmingwisselingen aan het wachten.
En dat is vermoeiend.

Ik zie nu door het raam dat alle mensen in de buurt dezelfde bloemen hebben.
Voorstellen jullie je: alle mensen in de buurt houden van lelijke bloemen.
Geen getalenteerd individu!

Ik schrijf zo veel niet-verbonden dingen omdat het universum nog zwijgt.
Meneer Verstand is ergens aan het reizen situatie, weet je.

Jij kan het nooit zien

De hoogmoed is een raar fenomeen.
Waarom maken mensen in gedichten geen verbond tussen de hoogmoed en het hart maar alleen tussen het hart en de zin?
Hoe ver laat je jouw hoogmoed? En hoe ver kan je je hoogmoed weglopen?

Er word gezegd in psychologie dat mensen die hun agressie en slecht gedrag goed kunnen controleren zijn meer aanvaardbaar voor de maatschapij.

Is hoogmoed een goed of een slecht vorm gedrag?

Ja, ja, dat hangt af..

Wat hangt dat ervan??

Onze mening, opvoeding.. horoscoop?

Ik denk dat we met het zijn geboren. Jij weet hoe donker is het daar beneden, en niemand anders.

De hoogmoed is een speciale manier waarop jij kan tegen iemand “nee” zeggen.
Mensen zijn zo triest wanneer ze verbitterd zijn.
Ze huilen, vechten, lijden, gaan dood van het verdriet.

Maar morgen zal je weer opstaan. Genoeg of geen tolerantie voor mensen hebben.

Misschien iets niet zo goed op de straat ontmoeten.
De hoogmoed zal je je reactie fluisteren.
Na 5 minuten zal je je ziek voelen.

Soms vallen, het koude beton voelen, en opnieuw beginnen.

Dankzij de hoogmoed.