Prettig

Voelen jullie de Kerstmis en het Nieuwjaar? De goede geesten zijn er en het is al het ende van het jaat. Het is genoeg, volgens mij, dit jaar kan af zijn. Het was geen goed jaar en ik hield daarvan niet. Ik schrijf nu de laatse blog van dit semester en ik probeer me om van veel dingen te herinneren.
Ja, ik heb gelijk, het was een echt moeilijk jaar. Heel veel gebeurtenissen, maar dat geldt voor elk jaar.
Ik hou niet van de sneeuw en ik hou niet van de kou. Zal deze winter ook moeilijk zijn? Zoal de vorige? Hopelijk niet. Hopelijk zal ik beter nadenken over sommige beslissingen die ik moet nemen. Hopelijk zal ik niet zo triest zijn en hopelijk zullen mensen van wie ik hou ook gelukkig zijn.
Ten slotte is het het doel van het Nieuwjaar- wensen.
Ik wens dat ik slimmer ben.
Ik wens geen razende gevoelens.
Ik wens dat ik minder oppervlakkige mensen ontmoet.
Ik wens dat ik minder huil.
Ik wens dat mijn elke glimlach eerlijk is.

Ik wens je gelukkig Nieuwjaar en prettige Kerstmis.
Tot volgend jaar.

Het medelijden

Ik dacht dat ik nooit goede woorden voor het lijden van iemand kan kiezen. Weet je die situaties: iemand lijdt aan de liefdeproblemen en je moet hem helpen. Hoe ?
Zeggen dat je weet hoe hij zich voelt of je kan hem een goed advies geven ?
Deze situaties zijn een echt hel voor mij.
“Onze realtie is af”
“Gecondolee.. um, ben je ok?”
Maar, waat betekenen die woorden echt? Ik vind ze soms irritant, ik geloof in de woorden niet. Ik zou liever iets doen dan leuke woorden zeggen.
Dus ik dacht dat ik die “goede woorden” niet weet. Volgens mij was het iets wat je op school leert en toen wij dat leerden zat ik op school niet. Maar ik kreeg een interessante commentaar van mijn vriend: “Je gedrag je zo goed in moeilijke situaties.”
Echt?
In ieder geval ben ik niet normaal omdat blijkbaar ken ik mezelf niet genoeg.

R E S P E C T

Vragen jullie zich af of jullie goed kunnen waarderen? Alles wat het leven brengt, alles dat je door het leven ontmoet. De moeites, de goede dingen, de cadeautjes voor Sinterklaas toen wij kinderen waren. Ik vraag me vaak af of ik iets goeds daarvan heb geleerd.
Meestal denken we dat alles wat wij krijgen verdienend is. Dus het is normaal dat ik alles krijg en ik moet voortdurend dingen krijgen omdat.. Ja, waarom is dat zo? Soms denk ik dat wij het leven te simpel verstaan. De cirkel van het leven werkt een beetje raar en niemand kad een regel daarvan maken. Misschien het karma, maar dat is te makkelijk. Ik bedoel dat je voor iets wat je wilt niet moet sterven maar hard werken. En niet kwaad worden als iets mislukt.
Sinterklaas, Santa Clause, Deda Mraz en andere jongens zullen straks komen en wij zullen onze cadeautjes krijgen. Nog een jaar is af. Dat is dat, that’s all folks, er is geen tijd meer.
Misschien is het beter zo, misschien is het als op een test: hoe meer je nakijkt hoe meer fouten je maakt.
Denken schenken!

De redding

De situatie wanneer je weet niet of je verder kan omdat er zoveel problemen zijn, het is bijna onwerkelijk. Achteruit bestaat helemaal niks of je alles heeft vergeten. En soms is het beter om alles te vergeten, zoals in “Eternal sunshine of the spotless mind”. Ik herinerde me toen ik die film voor de eerste keer zag. Het idee was geweldig, alles vergeten. Maar dat bestaat niet, helaas of niet, dat is het feit. En ik kijk hoe andere mensen hun problemen oplossen- ze wachten.
Waarop wachten ze?
Ze wachten op de verlossing. Ze wachten op iemand, God, moeder, iets anders. Ze verwachten dat iets zal gebeuren en dat ze verlost zouden zijn. Iets. Bestaat het wel?
De verlossing en iets, een soort feeërieke mirakel, de persoonlijke paradijs.
Mijn vraag is- gebeurt dat echt ? Je sta een dag op en je ziet alles klaar, je bent een beter persoon omdat iets gebeurde ? Iets in je hoofd veranderde of je onverwacht kreeg de erfenis van iemand die je niet kende ?
Ik zag eens een foto op internet, een huis en er stond op het dak : JESUS REDT.
Ze hebben hun oplossing gevonden.