Jaloezie

Nooit vroeger heb ik zo sterk gevoeld. Nooit vroeger tot het moment toen ik de grootste boosheid en agressie voelde. Ik leek op Hulk op dat moment.
En daarna dacht ik, wacht even, wat hangt de jaloezie van af?
Van een bepaalde persoonlijkheid, van de situtatie, van de liefde?
Maar toen dacht ik daarover niet. Ik reageerde. Het pure kwaad, zonder denken.
En weet je wat het best is- ik voel me niet slecht. Na mijn ‘kwade aanval’ voelde ik me beter.
Dus ik zal suggereren aan al die domme tijdschriften die vrouwen leren om zich te controleren: flikker op. Als je je gevoelens zou controleren en daarna zich slecht voele, fuck that, doe maar wat je op dat moment wilt.
Elke dag zie ik zo veel stomme vrouwen, overal, ik ben het echt beu.
Ach ja, en gelukkige Vrouwendag.

Het pessimisme

Tegenwoordig kunnen mensen veel redenen voor het pessimisme vinden. De moderne tijd heeft veel voordelen, maar ook veel nadelen en mensen kunnen er vaak niet mee omgaan. Op een moment verwachten ze niet meer dat er iets zal veranderen en beter worden. Voor hen wordt alles zwart en voorspelbaar, alles is, of zal, zeker slecht worden. Wordt dus het pessimisme een deel van het alledaagse leven?
Soms denk ik dat wel. En soms merk ik het pessimisme bij mij ook op.
Er wordt gezegd dat pubers vaak problemen met de liefde hebben. Maar die problemen bestaan ook vaak bij oudere mensen. Iemand die eens bedrogen werd mag wel heel makkelijk denken dat het altijd zo bij hem of haar zal gebeuren. Een onbeantwoorde liefde of bijvoorbeeld de gebroken hart kunnen depressie of een slecht humeur veroorzaken. Daarom is het heel moeilijk om optimistisch te blijven.
Ik probeer dat elke dat, maar soms is het te moeilijk.

Welkom

Hoe vreemd is het, soms heb je alleen de zon nodig. Sinds de lente begon (of alleen maar deze light versie daarvan) merkte ik op dat al mijn vrienden gelukkiger blijken. schijnen. paar dagen geleden stelde ik aan mijn beste vriendien voor dat we een beetje naar buiten gaan en ze accepteerde, zonder twijfeling.
"Ben je serieus, je zal niet het weer haten, of mij omdat ik je zo'n flauwekul vraag?"
"Nee, heel raar, maar ik kan niet haten!"

dat was raar.

ik dacht dat de lente een blog waard is, elke keer als ik schreef, schreef ik over de winter en hoe alles slecht en depressief is. ik hoef niet meer naar de weersverwaching van Mauritius kijken, nu kan ik zonder stress naar de weersverwachting van Belgrado kijken. maandag, dinsdag, woensdag, donderdag, vrijdag, zon schijnt. het maakt mijn leven echt makkelijker, als ik naar buiten ga en ik zie dat alles in orde is. dan is alles in mijn hoofd een beetje in orde, als dat kan

welkom lente!

Wat nog

Gisteren zag ik een documentaire die over de Chinezen gaat. Het was echt bijzonder dat ik zo’n ding doe omdat ik geen opinie over Chinezen heb maar vermoedelijk verveelde ik te veel. Dus ik zag die documentaire en het gaat om het hedendaagse leven in China. Veel mensen daar hebben vermogen om alles te kopen maar aan de andere kant zijn er heel veel mensen die geen appartement kunnen kopen. Dus het verschillen tussen de rijke en arme mensen zijn heel groot, zoals hier. Dat trekte mijn aandacht en ik bleef te ernaar te kijken. Een man die een taxi drijft zei: Er zijn zo veel grote gebouwen, maar ik kan geen plaats voor mij vinden, hoe is dat mogelijk? Toen begon ik te denken hoe waar dat is. Dit wereld wordt steeds groter en ik denk dat niet op een filosofische manier. Steeds meer mensen en steeds meer dingen. Zullen we en kunnen we alles verliezen in zo’n heleboel alles? Ik hoop dat niet.

PREMIA

Ik haat waneer ik de PREMIA producten ergens zie. Het is zoals het overal schreeuwt: armoede, armoede! En de smaak is gruwelijk. En het ziet er gruwelijk uit. Maar al die producten worden steeds vaker verkocht. Ten eerste omdat ze goedkoper zijn. En ten tweede.. weet ik veel, omdat Miskovic almachtig is of zoiets. Ik denk dat er een dag PREMIA electriciteit zou zijn. Of PREMIA sigaretten. Of een deel in het café die PREMIA is met PREMIA stoelen en een PREMIA asbak. “sorry meneer, U hebt niet genoeg geld voor onze mokka? In dat geval moeten jullie in PREMIA sector met espresso mensen, en goedkope PREMIA koekje.” Stellen jullie voor, een PREMIA wereld, alles is goedkoop, Miskovic wordt burgemeester van Pirot, snobs huilen in de modder, de situatie is wanhopig. Gisteren zag ik PREMIA koffie. Mijn nachtmerrie is begonnen. Maar een van de grootse beleidigingen zijn PREMIA olijven. Wat een heiligschennis. Hoe durft hij!? Alles kan PREMIA worden maar sigaretten, olijven en yoghurt niet.