Prettig

Voelen jullie de Kerstmis en het Nieuwjaar? De goede geesten zijn er en het is al het ende van het jaat. Het is genoeg, volgens mij, dit jaar kan af zijn. Het was geen goed jaar en ik hield daarvan niet. Ik schrijf nu de laatse blog van dit semester en ik probeer me om van veel dingen te herinneren.
Ja, ik heb gelijk, het was een echt moeilijk jaar. Heel veel gebeurtenissen, maar dat geldt voor elk jaar.
Ik hou niet van de sneeuw en ik hou niet van de kou. Zal deze winter ook moeilijk zijn? Zoal de vorige? Hopelijk niet. Hopelijk zal ik beter nadenken over sommige beslissingen die ik moet nemen. Hopelijk zal ik niet zo triest zijn en hopelijk zullen mensen van wie ik hou ook gelukkig zijn.
Ten slotte is het het doel van het Nieuwjaar- wensen.
Ik wens dat ik slimmer ben.
Ik wens geen razende gevoelens.
Ik wens dat ik minder oppervlakkige mensen ontmoet.
Ik wens dat ik minder huil.
Ik wens dat mijn elke glimlach eerlijk is.

Ik wens je gelukkig Nieuwjaar en prettige Kerstmis.
Tot volgend jaar.

Het medelijden

Ik dacht dat ik nooit goede woorden voor het lijden van iemand kan kiezen. Weet je die situaties: iemand lijdt aan de liefdeproblemen en je moet hem helpen. Hoe ?
Zeggen dat je weet hoe hij zich voelt of je kan hem een goed advies geven ?
Deze situaties zijn een echt hel voor mij.
“Onze realtie is af”
“Gecondolee.. um, ben je ok?”
Maar, waat betekenen die woorden echt? Ik vind ze soms irritant, ik geloof in de woorden niet. Ik zou liever iets doen dan leuke woorden zeggen.
Dus ik dacht dat ik die “goede woorden” niet weet. Volgens mij was het iets wat je op school leert en toen wij dat leerden zat ik op school niet. Maar ik kreeg een interessante commentaar van mijn vriend: “Je gedrag je zo goed in moeilijke situaties.”
Echt?
In ieder geval ben ik niet normaal omdat blijkbaar ken ik mezelf niet genoeg.

R E S P E C T

Vragen jullie zich af of jullie goed kunnen waarderen? Alles wat het leven brengt, alles dat je door het leven ontmoet. De moeites, de goede dingen, de cadeautjes voor Sinterklaas toen wij kinderen waren. Ik vraag me vaak af of ik iets goeds daarvan heb geleerd.
Meestal denken we dat alles wat wij krijgen verdienend is. Dus het is normaal dat ik alles krijg en ik moet voortdurend dingen krijgen omdat.. Ja, waarom is dat zo? Soms denk ik dat wij het leven te simpel verstaan. De cirkel van het leven werkt een beetje raar en niemand kad een regel daarvan maken. Misschien het karma, maar dat is te makkelijk. Ik bedoel dat je voor iets wat je wilt niet moet sterven maar hard werken. En niet kwaad worden als iets mislukt.
Sinterklaas, Santa Clause, Deda Mraz en andere jongens zullen straks komen en wij zullen onze cadeautjes krijgen. Nog een jaar is af. Dat is dat, that’s all folks, er is geen tijd meer.
Misschien is het beter zo, misschien is het als op een test: hoe meer je nakijkt hoe meer fouten je maakt.
Denken schenken!

De redding

De situatie wanneer je weet niet of je verder kan omdat er zoveel problemen zijn, het is bijna onwerkelijk. Achteruit bestaat helemaal niks of je alles heeft vergeten. En soms is het beter om alles te vergeten, zoals in “Eternal sunshine of the spotless mind”. Ik herinerde me toen ik die film voor de eerste keer zag. Het idee was geweldig, alles vergeten. Maar dat bestaat niet, helaas of niet, dat is het feit. En ik kijk hoe andere mensen hun problemen oplossen- ze wachten.
Waarop wachten ze?
Ze wachten op de verlossing. Ze wachten op iemand, God, moeder, iets anders. Ze verwachten dat iets zal gebeuren en dat ze verlost zouden zijn. Iets. Bestaat het wel?
De verlossing en iets, een soort feeërieke mirakel, de persoonlijke paradijs.
Mijn vraag is- gebeurt dat echt ? Je sta een dag op en je ziet alles klaar, je bent een beter persoon omdat iets gebeurde ? Iets in je hoofd veranderde of je onverwacht kreeg de erfenis van iemand die je niet kende ?
Ik zag eens een foto op internet, een huis en er stond op het dak : JESUS REDT.
Ze hebben hun oplossing gevonden.

De slechte weer. Weer.

Ik zal nu niet opnieuw klagen over
a. geen slaap
b. geen vrije tijd
c. geen zomer
d. geen snoepjes

In tegenstelling tot vorige jaren, dit jaar voelde ik me goed toen ik de winter in de lucht geurde. Het was niet te koud, het sneeuwde ook niet maar ik kon het wel zien, de winter is heel dichtbij. Afgelopen jaren was dat verschrikkelijk, elke keer als ik de winter geurde voelde ik me depressief.
Misschien veranderde iets dit jaar. Misschien denk ik nu op een andere manier.
Ik hou van winter niet en ik kan zweren dat ik ervan nooit zal houden.
Maar het is feit dat onze stemming van allerlei gebeurtenissen afhangt.
En hei is feit dat (ik denk dat ik dit ergens al heb gezegd) de ergste problemen tijdens de winter gebeuren. De reden is duidelijk: waarom zal het anders zijn?
Die dag toen ik de winter geurde hoorde ik het eind van een lied op radio:

Nobody will ever push me around.

Dat is waar, elke dag en elke second hangt van je stemming af.
En hoeveelheid snoepjes.

Help jezelf

Soms word ik wakker met een lied of een paar woorden in mijn hoofd. Heel bijzonder, misschien ben ik gek. Soms dat lied bestaat, soms niet, soms verzien ik. Maar vanochtend werd ik wakker met woorden: help jezelf. Het was heel raar omdat ik al drie dagen absoluut niet kan slapen, en ik voel me moe. En help jezelf is geen vrolijk bericht.
Ik stond op, vroeg me af of ik nog droom en bleef naar de muur kijken. Niets. Ben ik mijn verstand kwijt? Of denk ik dat alleen ik mezelf kan helpen? In ieder geval voel ik me niet beter.
En toen ik dacht dat het alleen maar een slechte droom was, voelde ik me ongerust.
Voel ik me echt zoals alleen ik kan mezelf helpen? Is dat waar? Ben ik zo’n persoon?
Of ben ik alleen te moe om over iets normaals te denken. Elke keer als ik te moe ben word ik paranoïde en ik denk dat alles slecht is.
Als het geen bericht van mijn hersens is en als het een gevolg van niet slapen is, heeft het dan een betekenis?
Ik hoop niet.

Ik ben moe

Ik ben moe. En ik slaap niet genoeg.
Hopelijk zal ik morgen naar een feest gaan.
Ik denk dat mensen me niet zullen erkennen.

Ik slaap alleen vijf uur omdat ik voorturend nerveus ben, maar dat is nu geen probleem.
Nu voel ik me lekker elke keer als ik nerveus ben. Mmm, lekker!
Wie heeft het leven nodig?! Nee, ik niet.
Nu schrijf ik essays! Ik heb een beter leven, met potloden en boeken!
Ik ga naar de universiteit en ik geniet ervan.
Elke zaterdag is een prachtige dag voor mij.
Ik ben zo vrolijk omdat ik moet naar universiteit, zo vrolijk dat soms vergeet ik om te ontbijten!
Stel je voor, zo’n vrolijkheid.
Maar, ik moet iets toegeven, meestal geniet ik van Vlaamse literatuur. Zo leuk!
Zo veel lekkere dialogen die niemand ter wereld kan verstaan!

<3

En elke keer als ik dat lees doe ik alsof ik een specialist voor gezellige Vlaamse spreektaal ben.
En ja, ha ha hi hi, nu spel ik het Engles zoals het Nederlands
I want toe pei foor you.


Grappig?