Jersey Shore

Zoals het allemaal (ik verwacht zo) weet, deze tv show bestat al maanden lang. Voor mij is het een van de meest boeinde tv programma's want- je hoef niet daarover denken. Zoals mensen die in die programma zijn. Heel stom en tegelijkertijd interessant.
Eigenlijk is de doel van gelijke programma's om mensen te amuseren maar sommigen hebben er iets tegen. Volgens mij zijn ze meer dan amuserend. Ze zijn educatief! Vragen jullie af, als jullie niet al zo stom zijn en je vriendenkring is een beetje ingewikkelder, wanneer zouden jullie een kans voor al die mensen te zien hebben? Ik nooit! Het is daarom een beetje exotish ook.
Aan de andere kant ken ik veel mensen die denken dat het slecht voor tv is.
Echt waar?
Ik wist dat niet.
Ik weet alleen dat dat Ed Hardy koninkrijk ook een gedeelte van populatie is. Helaas of niet- het bestaat.

Hoe meer je over verschillende soorten mensen weet hoe slimmer je bent.

Veranderingen

er bestaan twee momenten toen ik het meest over iets nadenk- terwijl ik een douche neem en terwijl ik met de bus rijd. vandaag dacht ok over sommige mensen na. meestal denken we over de mensen die voor ons belangrijk zijn wanneer iets slechts gebeurdt. in gevallen wanneer er geen ongeluk of zoiets gebeurde maar alleen iets anders. iets raars.
je verhouding is niet hetzelfde.
je begrijpt dat iets veranderde maar je weet niet wat of wanneer.
nieuwe mensen komen je leven in maar je vergeet die 'vroege' mensen nooit. waar gaan ze eigenlijk? soms blijkt het zoals ze verdwijnen.
ik haat dat, soms wil ik echt zonder veranderingen leven. zonder die gevoelens, trieste en boze gevoelens en momenten toen je iets heel veel pijn doet.
moet dat echt?
de tijd toen ik over niets nadacht en toen ik bijna geen problemen had is op.
het is nu een nieuwe periode die ik niet zo leuk vind.
mensen die je eens goede en eerlijke vrienden waren denken nu meer aan geld dan aan je vriendschap. ze zullen vergeten wat ze slecht vond en alles aannemen, alleen omdat we nu ouder en serieus zijn.

misschien ben ik te gevoelig of kinderachtig, misschien stom, maar ik wil het zo niet.

Jaloezie

Nooit vroeger heb ik zo sterk gevoeld. Nooit vroeger tot het moment toen ik de grootste boosheid en agressie voelde. Ik leek op Hulk op dat moment.
En daarna dacht ik, wacht even, wat hangt de jaloezie van af?
Van een bepaalde persoonlijkheid, van de situtatie, van de liefde?
Maar toen dacht ik daarover niet. Ik reageerde. Het pure kwaad, zonder denken.
En weet je wat het best is- ik voel me niet slecht. Na mijn ‘kwade aanval’ voelde ik me beter.
Dus ik zal suggereren aan al die domme tijdschriften die vrouwen leren om zich te controleren: flikker op. Als je je gevoelens zou controleren en daarna zich slecht voele, fuck that, doe maar wat je op dat moment wilt.
Elke dag zie ik zo veel stomme vrouwen, overal, ik ben het echt beu.
Ach ja, en gelukkige Vrouwendag.

Het pessimisme

Tegenwoordig kunnen mensen veel redenen voor het pessimisme vinden. De moderne tijd heeft veel voordelen, maar ook veel nadelen en mensen kunnen er vaak niet mee omgaan. Op een moment verwachten ze niet meer dat er iets zal veranderen en beter worden. Voor hen wordt alles zwart en voorspelbaar, alles is, of zal, zeker slecht worden. Wordt dus het pessimisme een deel van het alledaagse leven?
Soms denk ik dat wel. En soms merk ik het pessimisme bij mij ook op.
Er wordt gezegd dat pubers vaak problemen met de liefde hebben. Maar die problemen bestaan ook vaak bij oudere mensen. Iemand die eens bedrogen werd mag wel heel makkelijk denken dat het altijd zo bij hem of haar zal gebeuren. Een onbeantwoorde liefde of bijvoorbeeld de gebroken hart kunnen depressie of een slecht humeur veroorzaken. Daarom is het heel moeilijk om optimistisch te blijven.
Ik probeer dat elke dat, maar soms is het te moeilijk.

Welkom

Hoe vreemd is het, soms heb je alleen de zon nodig. Sinds de lente begon (of alleen maar deze light versie daarvan) merkte ik op dat al mijn vrienden gelukkiger blijken. schijnen. paar dagen geleden stelde ik aan mijn beste vriendien voor dat we een beetje naar buiten gaan en ze accepteerde, zonder twijfeling.
"Ben je serieus, je zal niet het weer haten, of mij omdat ik je zo'n flauwekul vraag?"
"Nee, heel raar, maar ik kan niet haten!"

dat was raar.

ik dacht dat de lente een blog waard is, elke keer als ik schreef, schreef ik over de winter en hoe alles slecht en depressief is. ik hoef niet meer naar de weersverwaching van Mauritius kijken, nu kan ik zonder stress naar de weersverwachting van Belgrado kijken. maandag, dinsdag, woensdag, donderdag, vrijdag, zon schijnt. het maakt mijn leven echt makkelijker, als ik naar buiten ga en ik zie dat alles in orde is. dan is alles in mijn hoofd een beetje in orde, als dat kan

welkom lente!

Wat nog

Gisteren zag ik een documentaire die over de Chinezen gaat. Het was echt bijzonder dat ik zo’n ding doe omdat ik geen opinie over Chinezen heb maar vermoedelijk verveelde ik te veel. Dus ik zag die documentaire en het gaat om het hedendaagse leven in China. Veel mensen daar hebben vermogen om alles te kopen maar aan de andere kant zijn er heel veel mensen die geen appartement kunnen kopen. Dus het verschillen tussen de rijke en arme mensen zijn heel groot, zoals hier. Dat trekte mijn aandacht en ik bleef te ernaar te kijken. Een man die een taxi drijft zei: Er zijn zo veel grote gebouwen, maar ik kan geen plaats voor mij vinden, hoe is dat mogelijk? Toen begon ik te denken hoe waar dat is. Dit wereld wordt steeds groter en ik denk dat niet op een filosofische manier. Steeds meer mensen en steeds meer dingen. Zullen we en kunnen we alles verliezen in zo’n heleboel alles? Ik hoop dat niet.

PREMIA

Ik haat waneer ik de PREMIA producten ergens zie. Het is zoals het overal schreeuwt: armoede, armoede! En de smaak is gruwelijk. En het ziet er gruwelijk uit. Maar al die producten worden steeds vaker verkocht. Ten eerste omdat ze goedkoper zijn. En ten tweede.. weet ik veel, omdat Miskovic almachtig is of zoiets. Ik denk dat er een dag PREMIA electriciteit zou zijn. Of PREMIA sigaretten. Of een deel in het café die PREMIA is met PREMIA stoelen en een PREMIA asbak. “sorry meneer, U hebt niet genoeg geld voor onze mokka? In dat geval moeten jullie in PREMIA sector met espresso mensen, en goedkope PREMIA koekje.” Stellen jullie voor, een PREMIA wereld, alles is goedkoop, Miskovic wordt burgemeester van Pirot, snobs huilen in de modder, de situatie is wanhopig. Gisteren zag ik PREMIA koffie. Mijn nachtmerrie is begonnen. Maar een van de grootse beleidigingen zijn PREMIA olijven. Wat een heiligschennis. Hoe durft hij!? Alles kan PREMIA worden maar sigaretten, olijven en yoghurt niet.