Een afscheid nemen

Mooi, he. Vaak reageren mensen heel gevoelig als het een einde is.  Ze maken een lijstje van de fijnste dingen die gebeurden, ze voelen ze zich een beetje treurig. Ik voel me gek. Ik heb het verkeerde examen aagemeld, ik heb al te veel examens en ook veel dingen naast de faculteit om te doen. Ik voel me echt niet treurig.
Nu wacht ik op een einde.
Maar niet alles was zo doelloos en stom tijdens dit vier jaar. Een meerderheid wel, maal niet alles. Ik leerde hoe onder druk te werken. Ik leerde Nederlands te praten. En enkele heel goede heb ik leren kennen. Dat is het belngrijkste. En ik zou mijn leven minder rijk vinden als dat niet gebeurde.

doei!

Nog een beetje

We hebben nog twee weken tot het einde van de faculteit. Ik kan het echt niet voorstellen. Kan je dat voorstellen? Je hoef nooit meer dichtbij dat verschrikkelijk gebouw langskomen. Zo prachtig. Je hoef nooit meer meer onverdragelijk doelloze vakken kiezen. Als ik daarover denk, kan ik ook niet geloven dat ik al  4 vier naar die plaats gegaan ben. Vier jaar en geen doden, dat is echt wonderlijk. Als ik een resume moet geven zou dat zo eruitzien: zelfcontrole.
Ik ben echt een master daarvan.
Nog twee weken.

Van god los

In tegenstelling tot al mijn eerdere blog, heb ik nu misschien iets nuttigs voor jullie. Een korte tijd geleden begon ik met het kijken naar een misdaad serie (een nederlandse misdaadserie) die ik echt interessant vond. Het heet Van god los, en jullie kunnen het wel op internet kijken. He is gebaseerd de echte misdrijven, soms is het grappig hoe mensen gek kunnen zijn maar vaker kreeg ik er kippenvel daarvan. En het is heel moeilijk om op mij een indruk te maken, vooral als die soort thema's zijn. Vaak zijn ze te flauw of gewoon saai. Maar deze serie is fantastish. Ook kan het helpen als een taaloefening, maar interessanter.

zich vragen

Ik vraag me allerlei dingen heel vaak af. Hoe zou ik eruitzien als ik ouder ben, hoeveel geld zou ik verdienen als ik iets anders doe, zou mijn leven helemaal anders zijn als ik een ander beslissing neem...
Een heleboel vragen. Volgens veel mensen is dat iets wat heel normaal vooral voor vrouwen is.
Ik vraag me heel vaak af hoe anders mijn leven zou zijn als ik verschillende mensen (dan die die ik al ken) ontmoet. Misschien zou ik naar een andere soort muziek luisteren. Misschien zou ik van andere kleuren houden.
En misschien zou alles hetzelfde blijven. Ik geloof dat ik met sommige eigenschappen gewoon geboren was. Koppigheid bijvoorbeeld. Dat is onafhankelijk van mijn horoscoop, ik bedoel.
Toch, geloof ik ook dat mijn leven helemaal anders zou zijn als ik sommige mensen nooit ontmoet had.
Dat zou echt jammer zijn.

goede vriende slechte vrienden

Elke mens heeft vrienden nodig. Dat zit in onze aard. Nou ja, dat zeggen we allemaal. Maar zijn sommige mensen onze "vrienden" alleen omdat we niet alleen kunnen zijn? Is dat hetzelfde als die vrouwen en mannen die altijd in een relatie moeten zijn?
Twee jaar geleden was ik in een onplezierige situatie tijdens wie twee vrienden een ruzie hadden. Die vrienden waren mannen, wat volgens sommigen makkelijker is dan als er in dezelfde situatie vrouwen zijn. Na twee jaar zag ik hen samen op de straat. Het leek alsof ze weer goede vrienden zijn. En toen vroeg ik me af- bestaat er een vervaldatum voor de problemen tussen mensen die niet alleen kunnen zijn? Wat ziet er zo eng in eenzaamheid? Onmiddelijk werd mijn waardering voor die twee mensen verlaagd.
Ik geloof in het vergeven maar in het geheugenverlies geloof ik toch niet.

Peppermunt + chocola = liefde

Ik ben een van die mensen die after 8 adoreren. Echt waar, ik zou nu zeker triest zijn als er geen sterker werkwoord dan "houden" bestaat. Ik herinner me nog toen ik mijn eerste after 8 proefde. Het was een echt liefde op het eerste gezicht. Of smaak. Hoe dan ook herinner ik me nog ook dat ik ze heel lang niet kon vinden. Namelijk importeerden we het en nadat er met de sancties begonnen was, was er geen after 8 in de winkels. Ik vergeet mijn liefde uit de kinderjaren tot een dag toen ik een winkel instapte. En daar waren ze. Alles was hetzelfde. Onmiddelijk herinnerde ik me ook aan de klok die op de verpakking stond. En aan de smaak. Die hemelse smaak.
Het is ook heel leuk als je goede vrienden heb die je zulke snoepjes voor je verjaardag of zonder reden geven.

(dank je)

Goede keuzen

Als een plan mislukt, wiens schuld is het? Of beter, kan je ooit je eigen leven controleren?
In de laatste tijd hoor ik veel onlogische verhalen via mijn vrienden. Misschien is het wegens de lente of is het gewoon maar zo, maar ik kan niet zeggen dat ik hen niet begrijp. Mijn vrienden, niet de verhalen. Omdat het vaak zo gebeurt, je denkt dat je alle controle over je leven hebt en na twee seconden begrijp je wel dat het onmogelijk is. Er zal altijd een ONZICHTBARE factor bestaat. Vaak vraag ik me af of ik ooit zal begrijpen waarom we nooit een totale controle kunnen hebben. Zijn we te stom, of gaat het om enkele magische dingetjes rond ons heen die niet kunnen zien, laat staan begrijpen? Hoe dan ook, maak ik plannen. Ik doe dat elke dag. Soms alleen, soms met iemand anders. We kunnen alleen maar voor het best hopen.