Weer die karma

Ik haat het karma. En ik haat het moment toen ik in karma begon te geloven. Weet dat verschrikkelijk gevoel, wanneer alles een ramp wordt en je denkt: Verdomme, ik kon dat beter doen.
Ik weet toch niet of ik in het karma echt geloof maar soms lijkt het me dudidelijk dat er iets bestaan. En “iets“ houdt niet van mij. Betekent dat dat ik altijd goed moet zijn? Wat een manipulatie, je moet goed zijn of anders krijg je een straf. Van wie, van de hemel? En wanneer telt het tot een zonde, alleen als je je slecht bedraagt of als je slecht bent tegen iemand die goed is? Is er een boek van regels??
Toch geloof ik dat we ergens in ons weten wat goed is. Goed voor ons of voor anderen, het maakt niet uit. Elke keer als wij ons vergissen weten we dat.
Dat geldt voor examens niet.
Het karma verschijnt alleen wanneer je denkt dat alles goed en in orde is.