Een van mijn vrienden heeft vandaag op twitter een bijzonder status gezet: Een vrouw moet nooit alleen zijn, er moet altijd een man daarbij zijn om haar jurk dicht te knopen.
Toen dacht ik, het is misschien zelfs belangrijker om haar (mijn, jouw) jurk los te knopen?
Is dat eigenlijk de definitie van de monogamie?
Natuurlijk is het ingewikkelder dan dit, maar aan het begin (en het einde) van een relatie, is deze zin een soort kern daarvan?
Als een realtie ontwikkelt, tegenmoet elke mens verschillende veranderingen.
Soms blijkt het leven te moelijk om te dragen, vooral als er twee mensen in een relatie zijn. En dan vragen zich mannen en vrouwen: is dit echt moelijkheden waard?
Als je eerste gedachte JA is, dan bezit je een raar verschijnsel, bijna uitgestorven tegenwoordig- een goede relatie.
En dan wordt de definitie van die relatie een beetje breder dan die zin over jurken en knopen, maar je wilt dat er absoluut niemand anders die knoop aanraakt, noot meer.
Stendhal zei: ''...en als je vreind je vertelt hoe hij op de jacht z'n arm heeft gebroken dan denk je hoe het mooi zou zijn als je het ook hebt meegemaakt zodat jou geliefde voor jou kan zorgen...''
ОдговориИзбришиJOuw voorbeeld is ook echt schoon...
Absoluut niemand?
ОдговориИзбришиAltijd zo diepe gevoelens en gedachten van jou...
ОдговориИзбриши