Blink maar, blink

Iedereen die mij kent weet hoeveel ik van juwelen hou.
Goud, zilver, vals goud, plastiek, alles, als het schijnt dan is het mijn.
Ik dacht daarover veel keren. Het is bijna de enige constant in mijn leven, ik hield van zo veel verschillende dingen van wie ik eigenlijk niet meer hou.
Ik hield van zo veel mensen van wie ik absoluut niet meer hou.
Maar mijn liefde voor juwelen is voor altijd.
Misschien is dat omdat het altijd bij mij is. In alle situaties. Als ik triest ben, als het moeilijk wordt, als ik ijdel ben, als ik geen idee heb wat ik met mijn leven verder zal doen.
Het juweel is er, op mijn vingers en rond mijn hals en het gaat nergens heen zonder mij.

Diamonds are forever
<3

Voor alle vrouwen

Als je een vrouw bent dat weet je precies waaraan ik denk als ik "ijdelheid" zeg. Stel je maar voor, je zit in een cafe, je voel je goed, je praat met je vrienden tot een moment. ZE komt in, ZE kwam op jouw grondgebied.
Wat een schandaal.
Het wordt erger dan in de films. Deze stad is werkelijk te klein voor ons allebei.
Vriend1: "Ze is zooo stom. En zooo lelijk."
Vriend2: :"Ja, echt, en kijk maar naar haar vriendinnen. Zo dik."

muziek uit de Westerns

"He, hoe gaat het?"
VIJAND: "Goed, goed. En met jou?"
"Met mij perfect. Absoluut perfect. EN MET JOU?"

geen muziek meer uit de Westerns

"?"

Natuurlijk had de vijand mijn gebied verlaten maar als ik op mijn stoel weer zat, dacht ik hoe raar ik me voel elke keer als zoiets gebeurt. En natuurlijk was deze situatie een beetje overdreven beschreven (of niet lalala) maar ik stelde me voor: hoe zou deze wereld eruit zien als alle vrouwen geen ijdelheid voelden?
Eigenlijk, kan ik me niet voorstellen.

Cosmische radiatie

Vandaag ging ik naar de arts, wegens mijn demonische hoest die blijkbaar nooit zal stoppen. Daar zat ik, in die sterile kamer, met menselijke harten en andere organen die op de muur hingen. Alles wat je eigen dood veroorzaken kan stond eigenlijk op die muur. Heel optimistisch.

"Oke Tamara, geen zorg, dit is alleen maar een procedure.."
"Zult U mijn bloed analyseren?"
"Nee, eigenlijk is dit.."
"Omdat ik haat wanneer artsen dat doen."

Het was een goed moment om mij te zeggen dat ik een psychiater nodig heb.

Na het onderzoek vroeg hij me een paar vragen. We praatten een beetje over verder onderzoeken en hij zei dat ik geen röntgen nodig heb want ik nog jong ben en dat er geen reden voor extra radiatie is.

"Hoe bedoel je ex..extra radiatie?"
"Ik bedoel dat we allemaal al slachtoffers van radiatie zijn. Weet je dat je elke jaar als je naar de zee gaat de radiatie van 20 röntgenen ondergaat? Heb je van cosmische radiatie gehoord??"

Mijn eerste gedacht was de filologische faculteit maar ik wilde niets verder zeggen.

"Hoe kan ik dat controleren?"
"Je kan dat niet. Je kan alleen naar mij komen en het onderzoek doen en.."
"Geen analyse van bloed!"
"Geen analyse van bloed."

Deze blog gaat niet over het weer

Elke keer als ik ziek word, word ik een beetje nerveus. Vooral als het een mooie dag als nu buiten is, dan is de situatie nog erger. Maar deze blog zal daarover niet gaan.
Omdat ik de hele dag in bed was, besliste ik om Beatrijs voor de literatuurles te lezen. Ik las het en ik keek naar mijn planken vol met boeken. Ik had het gevoel dat ik iets moet vinden maar ik kon het nog niet klaar zien. En toen zag ik het- de collectie van de Servische volksgedichten.
Wat mij eigenlijk bij Beatrijs opgevallen is, is dat clichématige situatie waarin een vrouw haar gewoon leven verlaat om een liefde te volgen. Nou ja, het is niet een liefde, het is de lifde en na een periode verdween hij en ze ging terug naar dat gewoon leven. Dat is in het kort natuurlijk, maar van hoeveel gelijke verhaalen hebben jullie al gehoord?
Steeds vaker blijken mij die ingewikkelde relaties als een soort val. Zelfs als je weet wat je wil en je heeft het, op een punt zal je je voelen zoals je nergens kan. Zo gevaarlijk.
Aan de andere kant zijn er Servische volksgedichten en mijn favoriete held, Banovic Strahinja, die zijn lieveling niet wilde vermoorden (ik zou, stomme wijf) hoewel hij dat kon.
Ik zal over negen Jugovic broers niet schrijven want ik denk dat ze vandaag de dag in Pastis whiskey zouden drinken samen met Natasa Bekvalac. In Strahinjica Bana straat, hoe ironisch.
Misschien zouden Strahinja en Beatrijs een beter koppel zijn, misschien zou ze haar schoonmoeder beu zijn en hem verlaten maar het is een feit dat er weinig door tijd veranderde wat de liefde betreft.

Sigaretten

Sigaretten zijn een van de grootste oorzaken van de meeste ziektes en steeds meer mensen gaan dood eigenlijk vanwege deze slechte gewoonte.
Maar ze zijn zo goed, godverdomme.
Soms denk ik erna buiten het feit dat het verslavend is; hebben men echt altijd een neiging tot aan iets verslaafd te zijn?
Koffie, sigaretten, een persoon, drankje, chocola, chocola, chocola, sigareretten, herhalen van woorden zodat je blog groter eruit ziet?
Volgens mij hebben we dat neiging wel, maar sigaretten zijn een raar verschjinsel. Ten eerste zit erin niets wat goed voor ons is. Ten tweede worden ze duurder en duurden en je zal nooit van een hartstochtelijke roker horen dat hij wegens de hoge prijzen daarmee zal stoppen.
Maar wat kan beter met een eerste kopje koffie of de vijfde met je beste vriendin gaan?
(ik heb een plan om tot ik vijfentwintig jaar oud ben daarmee te stoppen. Vijfentwintig is mijn "wat-zal-je-verder-met-je-leven-doen-je-bent-oud-en-je-tanden-zijn-geel" jaar).