Het verleden

Ik ben pas naar Nieuw Belgrado aangekomen. Nu woon ik hier niet meer, ik woon in een ander gedeelte van de stad.
Nieuw Belgrado is heel mooi tijdens de winter. Zo mooi dai niemand echt kan lopen wegens zo veel sneeuw. Toch maken de herinneringen aan een andere tijd dat imago nog beter. Van mijn balkon zie ik de straten en de bomen die een vaste deel van mijn leven maakten. Ik kan niet beslissen of die herinneringen even levendiger in de winter of zomer zijn. Mijn heel leven ben ik sterk onder invloed van die herinneringen, altijd iets uit het verleden. Is het zo moelijk om een afscheid van het verleden tijd te nemen? Is het omdat we altijd op een of andere manier denken dat het in het verleden beter was? Of zijn die herinneringen iets wat je mis en wat je niet wil vergeten omdat het jouw is. In elk geval, geniet ik soms niet van die gevoelens. Soms zijn ze te sterk. Of is het alleen de winter in Belgrado.