Het gevoel

Ik dacht dat het er niet meer was. Dat gevoel. Ik dacht dat ik het heb vergeten. Tenslotte. Maanden gingen voorbij.
Soms weet jij dat die dag gek zal zijn, iets zal gebeuren. Je weet het wanneer je door het raam voor de eerste keer ziet.
Vreemde dag.
Toen ik de bus uitstapte, gebeurde iets slechts met mijn mp3. Ik zette het in mijn zak. Ik bleef lopen. Lopen. Lopenlopenlopen.
Bekend gezich.
Nee, dat kan niet.
Lopen.
Dat is hij.
Nee.
Ja, dat is hij, verdomme verdomme verdomme.

Ken jij deze momenten? Tijd is zooo lang en ruimte bestaat niet.
“Wees normaal, alstublieft”

-Hoi!
“Oké, mijn hart is ergens, in mijn buik, en het is aan het schreeuwen. Hoe ziet mijn haar nu eruit?!”
-H..hoi, hoe is het met jou?
-Goed, en met jou? Waar ga jij naartoe?
“…en ik ben zo moe, en ik heb enorme kringen onder mijn ogen en… wacht even, wat heeft hij gezegd?!? Ach, ja.”
-Alles is goed! Nu ga ik naar een vriend..
“niet waar”
..en dan naar een andere vriend..
“niet waar”
..een vanochtend naar een groot feest..
“niet waar, kan ik stoppen?!”
-Ik ben zo jaloers! Zo, alles gaat goed met jou. Ik, daarentegen, werk zo veel en niets anders.

Een stap achteruits.

-Ja..
-Oké, zo, we kunnen een dag..

Twee stappen.

-..buiten of zoiets..

Drie.

-..gaan..ja..ik zal je..
-Ja, dag.

Maanden zullen voorbij gaan.

Vriend of niet?

Wanneer jij jong bent denk jij dat je alles weet. Jij kan alles controleren, alles behandelen. Waarom? Omdat jij jong bent. Wat kan verkeerd zijn?
En dan zie jij problemen. Problemen in mensen. Verkeerde mensen.

Maar dan is het te laat.
Er bestaat DIE vraag: bestaat er een vriendschap tussen mannen en vrouwen? Worden de vriendschappen tussen vrouwen vaak vernietigd vanwege problemen met mannen? Kunnen wij met onze fouten leven? Hoe dichtbij en hoe ver moeten wij zijn? Is vertouwlijkheid iets dat je mag delen?

Realties tussen mensen zijn heel gecompliceerd. Een verkeerde daad en alles kan slecht worden. Selectie is de oplossing. Jij moet weten met wie, wat en hoeveel.
En hoe ver.
Het is niet makkelijk. Jij kan de “regels” weten, maar het alledaagse leven is niet simple.

Het is niet mogelijk om te veel te regelen.

Vertrouw je vrienden. Houd de rest buiten.

De betere dagen

Alles is beter nu. Nu voel ik me nieuw, nu voel ik me bereid. Ik zal buiten gaan, ik zal veel nieuwe mensen leren kennen. Ik heb geen meer interesse voor oude, slechte mensen. Mijn tijd werd veranderd.
“En wie bent jij? Ach, ja, nee, jij bent saai, tot ziens!!!”
Deze winter heeft zo lang geduurd. Ik was zo moe.
Nu is het iets anders.
Korte zinnen.
Korte gedachten.
Zon is niet meer koud.
Ik ga nu beginnen en niemand kan me stoppen.
Geen sneeuw meer, geen grijze kleuren.
Het nieuwe leven, ik moet me veranderen.
Iets nieuws begrijpen, iets nieuws vinden.
Geen
Stomme
Vergissen
Geen
Verlozen
Kansen
Geen
Slechte
Mensen

Je zal het zien. Het zal groot zijn.

Baduizm

Ik houd niet van schrijven over andere mensen. Schrijven over zangeressen, dichters enz. is een beetje saai, maar nu moet ik een uitzondering maken.
Haar nieuwste album is bijna klaar.
Zij is Erykah Badu.
























Als je van soul houdt, heb je zeker van haar gehoord.
Zij is een zangeres en ook een actrice.
Mensen die van haar houden zeggen dat ze een stem van engel heeft. Africa, soul, improviseren, jazz, alles is daar. Haar teksten zijn vol sterke energie en strijd voor iets beters. En liefde natuurlijk, veel liefde.
Ik herinner me nog van het eerste liedje. Ik heb het op de radio gehoord. Iets gebeurde in mijn hoofd. Zoals iemand je heeft geslaagd. Sterk.



Met haar muziek ben ik naar soul begonnen te luisteren. Zo zacht en vol dromen.
Ik vind haar ook zeer mooi. Haar privé-leven is niet zo bekend. Haar ex-man is Andre 3000 en zij had een relatie met rapper Common. En dat is dat, zonder schandalen en andere domme dingen.
Het is so belangrijk voor mij, als iemand een complete idioot is, kan ik hem niet zo serieus nemen.

"I try to be as honest as I can. Being humble is so 2007."

Winter winter go away

“Kijk maar waar je loopt, stommerik!!”
Vandaag zijn mensen echt nerveus. Het zal beter zijn om kalm te blijven.

Ik heb hem al gezegd dat deze winter te scherp is. Voor mijn huid, voor mijn gedachten.
Hij verstaat me niet.
Kijk, het is een regel. Tijdens de winter gebeuren er de domste dingen.
Tijdens de winter heb jij meer tijd om over deze dingen te denken.
Denken, denken, denken.
Ik wil deze dingen niet meer weten. Ik wil over het niet meer denken.
Voor mij is het zo makkelijk om andere mensen te troosten. Waarom is het zo hard om je eigen leven te verbeteren? Ik ken mijn leven beter, hoe is het mogelijk dan?
Zijn we te grote lafaards of zijn we niet zo zeker van wat we willen?
Hij zei dan dat wanneer je denkt dat alles te slecht is, kan het alleen maar beter worden.


Stilte.

“Maar, wat doe jij als er geen hel bestaat, zo kan het altijd erger worden?”

Dat was het. Hij zag dat mijn stemming niet zo vriendelijk was, zo zweeg hij.
“Jij.. Vrouwen zijn gek hoor, is het volle maan vandaag of wat?”

Met of zonder volle maan, ben ik winter beu. Alsjeblieft winter, ga weg.

Een zelfstandig meisje

Het is 8 uur, het is zo koud vandaag. Mijn vriend en ik hebben al drie uur buiten gezeten.
Mijn handen zijn rood. Hij praat over iets zonder belang, alles is grijs en zwart.
“Ik heb koffie nodig. Heb je nog sigaretten?”
“Nee. Heb je wat geld?”
“Nee. Wat zullen we nu doen? Ik heb het koud.”
“Niets. We zullen nog een beetje hier zitten.”

Weet je hoeveel jongens doet niets elke dag?
Weet je hoe hard is het voor mij om iets slims te doen?

Opgroeien in Sërvie is geen Bingo situatie, maar het is ons leven. We kunnen met het niet stoppen, we kunnen onze omgeving niet zo makkelijk veranderen. Als je iets wilt veranderen, moet je met je eigen leven beginnen.
Stel je voor, met zoveel mensen die door je leven passen, heb je er iets van geleerd?
Heb je naar ze goed gekeken? Heb je ooit iets gevoeld?
Geloof mij, er bestaan mensen die niets voelen. Ik ken ze ook.

Zo nu, ben ik 20. Ik ben zeer pessimistisch, ik woon met mijn moeder, door mijn raam zie ik veel gebouwen.
Soms zie ik mensen. Soms niet.
Ik heb 2 beste vriendinnen. Ik geloof de mensen niet. Ze praten maar er gaat een ander liedje in mijn hoofd.
Word ik verbitterd? Ik weet het niet.
De moelijkste vraag: Wat zal je in de toekomst doen.
Mijn favoriete kleur: paars.

Edelkitsch

De schoonheid.. zo individueel, zo belangrijk. Andy Warhol heeft gezegd dat als iedereen niet mooi is, dan niemand is. Eindelijk is het “gewoon” kunst.






















Maar, als het zo individueel is, waarom bestaan er zoveel tijdschriften met “Ja” en “Nee” en “Moet” en wat dan ook. Bezitten we allemaal echt de schoonheid? Is het iets als liefde, jij kan het voelen, maar kan het absoluut niet definiëren? Lijden we allemaal aan persoonlijkheid ciris? Rustig maar, hier is het, dat antwoord:





















“Hoe kan je individueel zijn, idioot, jij koopt kleren in een winkelcentrum, met andere miljoen mensen.”
“Ja, oké, volgende keer zal ik een naaister kopen.”

Maar ik denk dat het tegenwoordig makkelijker is om vrij te zijn. Jij kan bijna alles mengen en iets creatiefs maken. Het is bijna een regel.






















Wacht even, heb ik ''tegenwoordig'' gezegd? Wie zegt dat Servië achterstand loopt?




















Dank je wel.
Safari is hier in de mode sinds..umm, eeuwig.

Ten slotte denk ik dat Andy gelijk had. Je hoeft het alleen te vinden, die schooheid, het bestaat in alle mensen.