Prettig

Voelen jullie de Kerstmis en het Nieuwjaar? De goede geesten zijn er en het is al het ende van het jaat. Het is genoeg, volgens mij, dit jaar kan af zijn. Het was geen goed jaar en ik hield daarvan niet. Ik schrijf nu de laatse blog van dit semester en ik probeer me om van veel dingen te herinneren.
Ja, ik heb gelijk, het was een echt moeilijk jaar. Heel veel gebeurtenissen, maar dat geldt voor elk jaar.
Ik hou niet van de sneeuw en ik hou niet van de kou. Zal deze winter ook moeilijk zijn? Zoal de vorige? Hopelijk niet. Hopelijk zal ik beter nadenken over sommige beslissingen die ik moet nemen. Hopelijk zal ik niet zo triest zijn en hopelijk zullen mensen van wie ik hou ook gelukkig zijn.
Ten slotte is het het doel van het Nieuwjaar- wensen.
Ik wens dat ik slimmer ben.
Ik wens geen razende gevoelens.
Ik wens dat ik minder oppervlakkige mensen ontmoet.
Ik wens dat ik minder huil.
Ik wens dat mijn elke glimlach eerlijk is.

Ik wens je gelukkig Nieuwjaar en prettige Kerstmis.
Tot volgend jaar.

Het medelijden

Ik dacht dat ik nooit goede woorden voor het lijden van iemand kan kiezen. Weet je die situaties: iemand lijdt aan de liefdeproblemen en je moet hem helpen. Hoe ?
Zeggen dat je weet hoe hij zich voelt of je kan hem een goed advies geven ?
Deze situaties zijn een echt hel voor mij.
“Onze realtie is af”
“Gecondolee.. um, ben je ok?”
Maar, waat betekenen die woorden echt? Ik vind ze soms irritant, ik geloof in de woorden niet. Ik zou liever iets doen dan leuke woorden zeggen.
Dus ik dacht dat ik die “goede woorden” niet weet. Volgens mij was het iets wat je op school leert en toen wij dat leerden zat ik op school niet. Maar ik kreeg een interessante commentaar van mijn vriend: “Je gedrag je zo goed in moeilijke situaties.”
Echt?
In ieder geval ben ik niet normaal omdat blijkbaar ken ik mezelf niet genoeg.

R E S P E C T

Vragen jullie zich af of jullie goed kunnen waarderen? Alles wat het leven brengt, alles dat je door het leven ontmoet. De moeites, de goede dingen, de cadeautjes voor Sinterklaas toen wij kinderen waren. Ik vraag me vaak af of ik iets goeds daarvan heb geleerd.
Meestal denken we dat alles wat wij krijgen verdienend is. Dus het is normaal dat ik alles krijg en ik moet voortdurend dingen krijgen omdat.. Ja, waarom is dat zo? Soms denk ik dat wij het leven te simpel verstaan. De cirkel van het leven werkt een beetje raar en niemand kad een regel daarvan maken. Misschien het karma, maar dat is te makkelijk. Ik bedoel dat je voor iets wat je wilt niet moet sterven maar hard werken. En niet kwaad worden als iets mislukt.
Sinterklaas, Santa Clause, Deda Mraz en andere jongens zullen straks komen en wij zullen onze cadeautjes krijgen. Nog een jaar is af. Dat is dat, that’s all folks, er is geen tijd meer.
Misschien is het beter zo, misschien is het als op een test: hoe meer je nakijkt hoe meer fouten je maakt.
Denken schenken!

De redding

De situatie wanneer je weet niet of je verder kan omdat er zoveel problemen zijn, het is bijna onwerkelijk. Achteruit bestaat helemaal niks of je alles heeft vergeten. En soms is het beter om alles te vergeten, zoals in “Eternal sunshine of the spotless mind”. Ik herinerde me toen ik die film voor de eerste keer zag. Het idee was geweldig, alles vergeten. Maar dat bestaat niet, helaas of niet, dat is het feit. En ik kijk hoe andere mensen hun problemen oplossen- ze wachten.
Waarop wachten ze?
Ze wachten op de verlossing. Ze wachten op iemand, God, moeder, iets anders. Ze verwachten dat iets zal gebeuren en dat ze verlost zouden zijn. Iets. Bestaat het wel?
De verlossing en iets, een soort feeërieke mirakel, de persoonlijke paradijs.
Mijn vraag is- gebeurt dat echt ? Je sta een dag op en je ziet alles klaar, je bent een beter persoon omdat iets gebeurde ? Iets in je hoofd veranderde of je onverwacht kreeg de erfenis van iemand die je niet kende ?
Ik zag eens een foto op internet, een huis en er stond op het dak : JESUS REDT.
Ze hebben hun oplossing gevonden.

De slechte weer. Weer.

Ik zal nu niet opnieuw klagen over
a. geen slaap
b. geen vrije tijd
c. geen zomer
d. geen snoepjes

In tegenstelling tot vorige jaren, dit jaar voelde ik me goed toen ik de winter in de lucht geurde. Het was niet te koud, het sneeuwde ook niet maar ik kon het wel zien, de winter is heel dichtbij. Afgelopen jaren was dat verschrikkelijk, elke keer als ik de winter geurde voelde ik me depressief.
Misschien veranderde iets dit jaar. Misschien denk ik nu op een andere manier.
Ik hou van winter niet en ik kan zweren dat ik ervan nooit zal houden.
Maar het is feit dat onze stemming van allerlei gebeurtenissen afhangt.
En hei is feit dat (ik denk dat ik dit ergens al heb gezegd) de ergste problemen tijdens de winter gebeuren. De reden is duidelijk: waarom zal het anders zijn?
Die dag toen ik de winter geurde hoorde ik het eind van een lied op radio:

Nobody will ever push me around.

Dat is waar, elke dag en elke second hangt van je stemming af.
En hoeveelheid snoepjes.

Help jezelf

Soms word ik wakker met een lied of een paar woorden in mijn hoofd. Heel bijzonder, misschien ben ik gek. Soms dat lied bestaat, soms niet, soms verzien ik. Maar vanochtend werd ik wakker met woorden: help jezelf. Het was heel raar omdat ik al drie dagen absoluut niet kan slapen, en ik voel me moe. En help jezelf is geen vrolijk bericht.
Ik stond op, vroeg me af of ik nog droom en bleef naar de muur kijken. Niets. Ben ik mijn verstand kwijt? Of denk ik dat alleen ik mezelf kan helpen? In ieder geval voel ik me niet beter.
En toen ik dacht dat het alleen maar een slechte droom was, voelde ik me ongerust.
Voel ik me echt zoals alleen ik kan mezelf helpen? Is dat waar? Ben ik zo’n persoon?
Of ben ik alleen te moe om over iets normaals te denken. Elke keer als ik te moe ben word ik paranoïde en ik denk dat alles slecht is.
Als het geen bericht van mijn hersens is en als het een gevolg van niet slapen is, heeft het dan een betekenis?
Ik hoop niet.

Ik ben moe

Ik ben moe. En ik slaap niet genoeg.
Hopelijk zal ik morgen naar een feest gaan.
Ik denk dat mensen me niet zullen erkennen.

Ik slaap alleen vijf uur omdat ik voorturend nerveus ben, maar dat is nu geen probleem.
Nu voel ik me lekker elke keer als ik nerveus ben. Mmm, lekker!
Wie heeft het leven nodig?! Nee, ik niet.
Nu schrijf ik essays! Ik heb een beter leven, met potloden en boeken!
Ik ga naar de universiteit en ik geniet ervan.
Elke zaterdag is een prachtige dag voor mij.
Ik ben zo vrolijk omdat ik moet naar universiteit, zo vrolijk dat soms vergeet ik om te ontbijten!
Stel je voor, zo’n vrolijkheid.
Maar, ik moet iets toegeven, meestal geniet ik van Vlaamse literatuur. Zo leuk!
Zo veel lekkere dialogen die niemand ter wereld kan verstaan!

<3

En elke keer als ik dat lees doe ik alsof ik een specialist voor gezellige Vlaamse spreektaal ben.
En ja, ha ha hi hi, nu spel ik het Engles zoals het Nederlands
I want toe pei foor you.


Grappig?

Social network

Vorige week heb ik een nieuwe film gekeken. Ten eerste dacht ik dat ik ‘Uberlife’ zal kijken maar ik luister nooit wat anderen tegen mij zeggen daarom verstond ik ook niet dat ik een andere film ga kijken. En dat was ‘Social network’ Het gaat over de maker van Facebook en zijn redenen om deze social network te maken. Het is interesant omdat het behalve allerlei informaties veel persoonlijke gebeurtenissen bevat. En dat is altijd interesant voor het publiek. Ik zal het verhaal niet vertellen omdat ik de spoliers haat, maar ik zou het heel graag raden. De humor is heel goed en als jullie van Justin Timberlake houden dan is het absoluut noodzakelijk om deze film te bekijken. Hij zingt niet. Of danst. Gelukkig. Na de film hebben mijn vriend en ik erover gesproken, hoe kunnen wij zoveel geld verdienen? En dan hebben we een plan gemaakt. We zullen een site met de meest nutteloze mensen ter wereld maken. Bijvoorbeeld Tijana Dapcevic. Of Zeljko Joksimovic. Enzovoort. En naast hun foto zal optie staan: nut krijgen. Maar als je dat wilt klikken realiseer je je dat het onmogelijk is omdat ze nooit nuttig zullen zijn. Haha heel goed, maar we zullen geen geld daarvan krijgen, dat weet ik ook.

Privacy, belachelijk

De veiligheid of de controle? Het is geen kwestie van iets te verbergen. Als alle mensen het recht op privacy hebben, waar ligt de grens tussen wat alleen mijn is en de rest? Of beter: kan idereen alles over idereen weten?
We leven in een wereld waarin alles zichtbaar is. Als je facebook hebt kan je dat niet verwijderen. En dat is een voorbeeld. Ik neem facebook niet serieus maar heel veel mensen hebben daar hun echte gegevens. Misschien is het een spel en misschien niet. Dat weten we nog niet.
Een meer serieuse voorbeelden zijn CCTV camera’s. Elke politieman zal je uitleggen dat CCTV voor je eigen veiligheid bestaat en niet omdat ze wat je doet willen weten. Toch voel ik me niet goed als ik een camera om elke hoek ziet. Ja, ik heb niets te verbergen. Toch.
Het is wel het feit dat wij in een wereld van exhibitionisme leven. Kijk maar naar al die tv programma’s en alles wat op internet gevonden kan worden. Niet zo leuk. Ik praat niet over porn maar over de levens van mensen die zo ontuld zijn. Ik stel voor dat ze van CCTV heel veel houden, zo’n theater elke dag!
En dan stel je voor. Iedereen zegt dat je de backup moet doen. Elke belangrijke ding ligt op mijn hard disc. En elke goede hacker kan erin binnendringen. Leven wij dus in een wereld van paranoia en informaties of is het beter om erover niet zoveel te denken?

De rottende verhoudingen

Wat is er?
Niets.

Niet alle dingen zo hard moeten zijn. Mensen geloven dat je eerste hard moet huilen, lijden, zo hard dat je je enig bloed ziet, en dan genieten, alleen maar genieten.
Ik heb nooit van deze mening gehouden.
Waarom moet alles zo hard zijn, bestaar er ‘het universele idee van het lijden’?
Dat geloof ik niet. En ja, misschien is het wel kinderachtig, maar aan de andere kant zijn we allemaal hier om ongeveer 200 worden te schrijven. Met of zonder inspiratie.

Hoe hard kan dat zijn.

Vorige week heb ik met mijn vader gepraat. Hij praatte en ik luisterde.
Hoe hard kan dat zijn.
En hij heeft me verteld sommige verhalen uit zijn leven.
Het is zo leuk wanneer je ziet hoe tevreden je ouders met hun verhaaltjes zijn.
Maar na ons gesprek was mijn eerste gedachte:
“menselijke verhoudingen zijn zo slecht”

Als alles niet zo moeilijk moet zijn, kunnen wij onze relaties bewaren?
Ik zal niet erover schrijven of hier filosoferen,
maar als iemand je de volgende keer vraagt of er iets mis is, denk er goed na.

Vertouw je mij?

Nu heb ik zin in een sigaretje. Elke keer als ik over een problematisch thema denk, heb ik zin in een sigaretje.

Maar nu zal ik niet roken. Niet omdat ik zo’n sterke karakter heb maar omdat mijn pakje leeg is.
Hoe hard is het voor je om je geheimen te uiten? En niet alleen geheimen, maar je echte opinies, je echte ‘volgorde van gedachten’.
Je kan elke dag in tv programma’s horen: ja, dit is mij, honderd procent van mij, ja, dit is mijn echte karakter, ik heb niets te verbergen.
Domme mensen.
Niemand heeft ze gezegd dat ze geen karakter hebben dus hebben ze niets te verbergen.

Aan de andere kant bestaan er mensen die je kunnen begrijpen. Alleen door een vluchtige blik, door je huid, door de beweging van je lichaam. Je moet niets zeggen, niets uitleggen. Hij weet het, die persoon. Ik praat niet over de liefde, ik praat over het vertrouwen.

Vertrouw je mij?

Er word gezegd dat vrouwen meestal een goede intuitie hebben. Ik denk dat ook voor mij. Daarom word ik razend wanneer dat mislukt. Er zijn niet zoveel mensen tegen wie je alles kan zeggen. Ik praat nier over de beste vrienden, ik praat over het vertrouwen.

Ik vertrouw niet zo makkelijk.
En ik maak fouten.
In het leven zoals in het nederlands.
En ik oefen mijn optreden elke dag zoals het nederlands.
En ik wens dat er ergens een soort ‘oplossing’ lijst bestaat.

Of alleen maar de uitleg.

De laatse, hysterische, kleine blog

Alle goede dingen worden verboden of zijn met veel calorieën. En meteen ben ik zo nerveus omdat ik met sigaretten gestopt heb. Zo nerveus. Hoe is het mogelijk!?
Sigaretten hebben geen mooie geur… niets leuks! Maar ik ben zo verslaafd, ik moet toegeven.
En nu, mijn moeder zit op mijn bed en praat over.. iets, ik weet niet waar zij over praat, maar zij maakt mijn hysterische situatie meer hysterisch!
Oké, zij is weg nu.
En ja, sigaretten. Geen blog over liefde en lijden, het is mijn laatste blog, weet je!
Er zijn twintig mensen online op msn en drie op gmail chat.
En Mirko ook, hoi Mirko.

Het is niet zo koud en de maan ziet een beetje dichtbij eruit en.. wacht even, ik kan de maan goed zien! Geen wolken!
En ik ben thuis, verdomme. Ik ben een sociale mens. Grappig. Ik ontmoet mijn vrienden op de straat nu, hoe triest! Ik ben ook verslaafd aan mijn vrije tijd.
Geen sigareten, geen vrije tijd.

Ik wil een ijsje en een zomer. Meteen.
Tot ziens.

Meneer Verstand

Mijn grootse angst is de onverschilligheid. Ik zie mensen die lijden, ze lijden elke dag.
Ik vind het triest.
Mijn grootste angst is het lijden. Ik zie mensen die zo veel dingen niet weten, zo veel verbergen.
Kan iets je schelen?
Ik wacht voor het antwoord en ik krijg het niet.
Ik krijg het absoluut niet.
Het universum zwijgt. Ik ben te ingeduldug.

Onlangs drink ik te veel koffie. Misschien is dat de reden.

Ik heb te veel verplichtingen, maar mijn verstand is ergens anders.
Meneer Verstand is aan het reizen, bel hem volgende jaar op.

Korte herinnering- bel je tandarts op.

En, ja, de angst, de pijn.. in Godsnaam, iemand zou denken dat ik emo ben.

Ik vind de regen zo vervelend (zie je nu, ik ben geen emo kind).
De hele dag ben ik voor mijn stemmingwisselingen aan het wachten.
En dat is vermoeiend.

Ik zie nu door het raam dat alle mensen in de buurt dezelfde bloemen hebben.
Voorstellen jullie je: alle mensen in de buurt houden van lelijke bloemen.
Geen getalenteerd individu!

Ik schrijf zo veel niet-verbonden dingen omdat het universum nog zwijgt.
Meneer Verstand is ergens aan het reizen situatie, weet je.

Jij kan het nooit zien

De hoogmoed is een raar fenomeen.
Waarom maken mensen in gedichten geen verbond tussen de hoogmoed en het hart maar alleen tussen het hart en de zin?
Hoe ver laat je jouw hoogmoed? En hoe ver kan je je hoogmoed weglopen?

Er word gezegd in psychologie dat mensen die hun agressie en slecht gedrag goed kunnen controleren zijn meer aanvaardbaar voor de maatschapij.

Is hoogmoed een goed of een slecht vorm gedrag?

Ja, ja, dat hangt af..

Wat hangt dat ervan??

Onze mening, opvoeding.. horoscoop?

Ik denk dat we met het zijn geboren. Jij weet hoe donker is het daar beneden, en niemand anders.

De hoogmoed is een speciale manier waarop jij kan tegen iemand “nee” zeggen.
Mensen zijn zo triest wanneer ze verbitterd zijn.
Ze huilen, vechten, lijden, gaan dood van het verdriet.

Maar morgen zal je weer opstaan. Genoeg of geen tolerantie voor mensen hebben.

Misschien iets niet zo goed op de straat ontmoeten.
De hoogmoed zal je je reactie fluisteren.
Na 5 minuten zal je je ziek voelen.

Soms vallen, het koude beton voelen, en opnieuw beginnen.

Dankzij de hoogmoed.

Het gevoel

Ik dacht dat het er niet meer was. Dat gevoel. Ik dacht dat ik het heb vergeten. Tenslotte. Maanden gingen voorbij.
Soms weet jij dat die dag gek zal zijn, iets zal gebeuren. Je weet het wanneer je door het raam voor de eerste keer ziet.
Vreemde dag.
Toen ik de bus uitstapte, gebeurde iets slechts met mijn mp3. Ik zette het in mijn zak. Ik bleef lopen. Lopen. Lopenlopenlopen.
Bekend gezich.
Nee, dat kan niet.
Lopen.
Dat is hij.
Nee.
Ja, dat is hij, verdomme verdomme verdomme.

Ken jij deze momenten? Tijd is zooo lang en ruimte bestaat niet.
“Wees normaal, alstublieft”

-Hoi!
“Oké, mijn hart is ergens, in mijn buik, en het is aan het schreeuwen. Hoe ziet mijn haar nu eruit?!”
-H..hoi, hoe is het met jou?
-Goed, en met jou? Waar ga jij naartoe?
“…en ik ben zo moe, en ik heb enorme kringen onder mijn ogen en… wacht even, wat heeft hij gezegd?!? Ach, ja.”
-Alles is goed! Nu ga ik naar een vriend..
“niet waar”
..en dan naar een andere vriend..
“niet waar”
..een vanochtend naar een groot feest..
“niet waar, kan ik stoppen?!”
-Ik ben zo jaloers! Zo, alles gaat goed met jou. Ik, daarentegen, werk zo veel en niets anders.

Een stap achteruits.

-Ja..
-Oké, zo, we kunnen een dag..

Twee stappen.

-..buiten of zoiets..

Drie.

-..gaan..ja..ik zal je..
-Ja, dag.

Maanden zullen voorbij gaan.

Vriend of niet?

Wanneer jij jong bent denk jij dat je alles weet. Jij kan alles controleren, alles behandelen. Waarom? Omdat jij jong bent. Wat kan verkeerd zijn?
En dan zie jij problemen. Problemen in mensen. Verkeerde mensen.

Maar dan is het te laat.
Er bestaat DIE vraag: bestaat er een vriendschap tussen mannen en vrouwen? Worden de vriendschappen tussen vrouwen vaak vernietigd vanwege problemen met mannen? Kunnen wij met onze fouten leven? Hoe dichtbij en hoe ver moeten wij zijn? Is vertouwlijkheid iets dat je mag delen?

Realties tussen mensen zijn heel gecompliceerd. Een verkeerde daad en alles kan slecht worden. Selectie is de oplossing. Jij moet weten met wie, wat en hoeveel.
En hoe ver.
Het is niet makkelijk. Jij kan de “regels” weten, maar het alledaagse leven is niet simple.

Het is niet mogelijk om te veel te regelen.

Vertrouw je vrienden. Houd de rest buiten.

De betere dagen

Alles is beter nu. Nu voel ik me nieuw, nu voel ik me bereid. Ik zal buiten gaan, ik zal veel nieuwe mensen leren kennen. Ik heb geen meer interesse voor oude, slechte mensen. Mijn tijd werd veranderd.
“En wie bent jij? Ach, ja, nee, jij bent saai, tot ziens!!!”
Deze winter heeft zo lang geduurd. Ik was zo moe.
Nu is het iets anders.
Korte zinnen.
Korte gedachten.
Zon is niet meer koud.
Ik ga nu beginnen en niemand kan me stoppen.
Geen sneeuw meer, geen grijze kleuren.
Het nieuwe leven, ik moet me veranderen.
Iets nieuws begrijpen, iets nieuws vinden.
Geen
Stomme
Vergissen
Geen
Verlozen
Kansen
Geen
Slechte
Mensen

Je zal het zien. Het zal groot zijn.

Baduizm

Ik houd niet van schrijven over andere mensen. Schrijven over zangeressen, dichters enz. is een beetje saai, maar nu moet ik een uitzondering maken.
Haar nieuwste album is bijna klaar.
Zij is Erykah Badu.
























Als je van soul houdt, heb je zeker van haar gehoord.
Zij is een zangeres en ook een actrice.
Mensen die van haar houden zeggen dat ze een stem van engel heeft. Africa, soul, improviseren, jazz, alles is daar. Haar teksten zijn vol sterke energie en strijd voor iets beters. En liefde natuurlijk, veel liefde.
Ik herinner me nog van het eerste liedje. Ik heb het op de radio gehoord. Iets gebeurde in mijn hoofd. Zoals iemand je heeft geslaagd. Sterk.



Met haar muziek ben ik naar soul begonnen te luisteren. Zo zacht en vol dromen.
Ik vind haar ook zeer mooi. Haar privé-leven is niet zo bekend. Haar ex-man is Andre 3000 en zij had een relatie met rapper Common. En dat is dat, zonder schandalen en andere domme dingen.
Het is so belangrijk voor mij, als iemand een complete idioot is, kan ik hem niet zo serieus nemen.

"I try to be as honest as I can. Being humble is so 2007."

Winter winter go away

“Kijk maar waar je loopt, stommerik!!”
Vandaag zijn mensen echt nerveus. Het zal beter zijn om kalm te blijven.

Ik heb hem al gezegd dat deze winter te scherp is. Voor mijn huid, voor mijn gedachten.
Hij verstaat me niet.
Kijk, het is een regel. Tijdens de winter gebeuren er de domste dingen.
Tijdens de winter heb jij meer tijd om over deze dingen te denken.
Denken, denken, denken.
Ik wil deze dingen niet meer weten. Ik wil over het niet meer denken.
Voor mij is het zo makkelijk om andere mensen te troosten. Waarom is het zo hard om je eigen leven te verbeteren? Ik ken mijn leven beter, hoe is het mogelijk dan?
Zijn we te grote lafaards of zijn we niet zo zeker van wat we willen?
Hij zei dan dat wanneer je denkt dat alles te slecht is, kan het alleen maar beter worden.


Stilte.

“Maar, wat doe jij als er geen hel bestaat, zo kan het altijd erger worden?”

Dat was het. Hij zag dat mijn stemming niet zo vriendelijk was, zo zweeg hij.
“Jij.. Vrouwen zijn gek hoor, is het volle maan vandaag of wat?”

Met of zonder volle maan, ben ik winter beu. Alsjeblieft winter, ga weg.

Een zelfstandig meisje

Het is 8 uur, het is zo koud vandaag. Mijn vriend en ik hebben al drie uur buiten gezeten.
Mijn handen zijn rood. Hij praat over iets zonder belang, alles is grijs en zwart.
“Ik heb koffie nodig. Heb je nog sigaretten?”
“Nee. Heb je wat geld?”
“Nee. Wat zullen we nu doen? Ik heb het koud.”
“Niets. We zullen nog een beetje hier zitten.”

Weet je hoeveel jongens doet niets elke dag?
Weet je hoe hard is het voor mij om iets slims te doen?

Opgroeien in Sërvie is geen Bingo situatie, maar het is ons leven. We kunnen met het niet stoppen, we kunnen onze omgeving niet zo makkelijk veranderen. Als je iets wilt veranderen, moet je met je eigen leven beginnen.
Stel je voor, met zoveel mensen die door je leven passen, heb je er iets van geleerd?
Heb je naar ze goed gekeken? Heb je ooit iets gevoeld?
Geloof mij, er bestaan mensen die niets voelen. Ik ken ze ook.

Zo nu, ben ik 20. Ik ben zeer pessimistisch, ik woon met mijn moeder, door mijn raam zie ik veel gebouwen.
Soms zie ik mensen. Soms niet.
Ik heb 2 beste vriendinnen. Ik geloof de mensen niet. Ze praten maar er gaat een ander liedje in mijn hoofd.
Word ik verbitterd? Ik weet het niet.
De moelijkste vraag: Wat zal je in de toekomst doen.
Mijn favoriete kleur: paars.

Edelkitsch

De schoonheid.. zo individueel, zo belangrijk. Andy Warhol heeft gezegd dat als iedereen niet mooi is, dan niemand is. Eindelijk is het “gewoon” kunst.






















Maar, als het zo individueel is, waarom bestaan er zoveel tijdschriften met “Ja” en “Nee” en “Moet” en wat dan ook. Bezitten we allemaal echt de schoonheid? Is het iets als liefde, jij kan het voelen, maar kan het absoluut niet definiëren? Lijden we allemaal aan persoonlijkheid ciris? Rustig maar, hier is het, dat antwoord:





















“Hoe kan je individueel zijn, idioot, jij koopt kleren in een winkelcentrum, met andere miljoen mensen.”
“Ja, oké, volgende keer zal ik een naaister kopen.”

Maar ik denk dat het tegenwoordig makkelijker is om vrij te zijn. Jij kan bijna alles mengen en iets creatiefs maken. Het is bijna een regel.






















Wacht even, heb ik ''tegenwoordig'' gezegd? Wie zegt dat Servië achterstand loopt?




















Dank je wel.
Safari is hier in de mode sinds..umm, eeuwig.

Ten slotte denk ik dat Andy gelijk had. Je hoeft het alleen te vinden, die schooheid, het bestaat in alle mensen.

Brave new world

“Het is einde van de wereld, en nog heb ik geen nieuwe vriend” zei dronken Marija, toen wij naar huis gingen. Het was een vrijdag, wij waren van een saai feestje aan het terugkomen. Haar woorden spinde in mijn hoofd. Ik kon die nacht niet slapen.
Wat zijn problemen van een gewoon meisje?





















Oké, in Servië.
Belgrado heeft een speciale klimaat. Als jij een sociale mens bent, dan ken jij te veel mensen. Soms is het goed, soms is het claustro.
Toen ik jonger was, vonden wij geen verschillen tussen dagen. Is het maandag, vrijdag, zaterdag, geen probleem. Alles was zo nieuw, zo aantrekkelijk voor ons. Verlichting in clubs, veel kleuren, een nieuwe wereld was daar. Zo nu, moet ik me voorstellen: hoe is het mogelijk dat mijn generatie zo moe is?


Een vrijdag. Het begin.
- Hoi, ben je gek, ik ben jij drie uren aan het bellen, met wie praat jij?
- Met Marija, zij wil vannacht niet naar Plastik.
- Waarom!?
- Omdat hij daar is.
- Verdomme, ik kan absoluut niet naar Tube, die wicht is daar met hem.
- Maar..
- NEE!
- Ik wil niet naar Batler, als ik nog een keer deze mensen zie, zou ik iets afbranden.


Het begin van zaterdag.

“Het is einde van de wereld, en nog heb ik geen nieuwe vriend” zei dronken Marija.
Taxi deuren werden gesloten en zo begint een nieuwe ochtend. Over het brug ziet Belgrado zo mooi eruit. Ik voel me een beetje triest. Ik herinner me van alle situaties van deze nacht, en zo veel gezichten passeren door mijn hoofd. Ik heb hen al gezien, ik weet hun namen niet. Ik weet absoluut niets over hen. Alle gezichten en niet zo interessante gesprekken. En zij kennen mijn naam en mijn favorite drank. Marija slaapt in taxi, op TDI radio is blijkbaar nog een feest.
Het is Belgrado, nooit kan jij alleen zijn, maar er bestaat een plaats voor je in het gedrang. Als jij wil zwijgen. Als jij wil praten.
Goedemorgen, Belgrado.

Waar is mijn inspiratie?

Als jij naar veel muziek luistert, moet je iets kenmerken: 2009 was geen beste jaar voor luisteraren. Maar het is al verleden. Nu is het 2010. En wat hebben wij hier?
Veel nieuwe rappers zeker. Gangster stijl is weer in de mode wijd en zijd. Auto tune gebruken, veel cash en mooie vrouwen, pistolen en bommen, grote auto’s, mijn God, alles is hier. Wij kunnen zeggen dat de man die deze stijl het best heeft gebruikt is:

Rick Ross



She say she 22
She seen them 22's
We in room two 22

Hustlin is gemaakt in 2006.
Hebben rappers nu nieuwe thema’s?
Nee.

En wie zeg dat er alleen Amerikaanse rappers zijn?



klima radi na 22
felne su mi 22
BG 2 po 22
sati je 2:22


Bestaat er toekomst zonder verleden? Rap is niet zo eenvoudig, hoor, ik ben al begonnen met filosofische vragen.

''On to the next one''





Vind je het leuk? Dat maakt niet uit, in ieder geval, het is niet nieuw. Herinneren jullie je Justice nog? Stemmen van kinderen, zingen:



een van de grootse club hits, zo populaire, zo oud nu.

maar niet onbruikbaar

Jay-Z and Justice - On To The Next Dance (Terry Urban and DJ Eloy video edit) from Eloy Garcia on Vimeo.

Jullie ontmoetten deze vent.



Hij was gin and juice aan het mengen sinds wij kinderen waren.

Raekwon aan de andere kant



zo verschillend.

En op het einde, het begin: