Geluk

Elk jaar als het december is denken we over het hele jaar na. Het is tijd wanneer we vaak onze eigen lijstjes van wat we goed of niet gedaan hebben maken.
Soms zijn mijn te zwart maar dit jaar was niet zo slecht.
Als ik in precies moet kiezen wat het best was- zou ik dat niet kunnen doen.
Niet omdat er zoveel goede dingen waren maar omdat ik besliste om naar het leven een beetje anders te kijken.
Veel veranderde in mijn leven maar ook rond mijn heen. Sommige mensen zijn er niet maar er zijn enkel nieuwe. Het is goed toch?
En met hen heb ik vandaag gepraat dat als we al slechte dingen vergeten en vergeven en van alle goede zeker houden, zouden we zeker dit jaar goed vinden.
In elk geval, wens ik dat het volgende beter wordt, en als dat niet kan, dan mag het hetzelfde als dit zijn.
(ik praat niet tegen jij, Economische Crisis).
Vrolijk Kerstfeest en een Gelukkig nieuwjaar mensen

1

Als je het antwoord "het is moelijk" krijg, vraag je je meteen af "waarom".
Die vraag wordt zelfs groter als de sprekers niet aan hetzelfde denken.
Een man, een vrouw, een vreemdeling, een kind, we zijn allemaal verschillend.
Niet in de betekenis van de reclame voor Benetton, maar in de betekenis van wat je hart verwacht. En als een hart niet wat het verwacht krijgt en wat het nodig heeft, wordt het echt moelijk. Waar gaan die verwachtingen na een teleurstelling toe?
Bij de meesten gaan ze naar de bitterheid. Maar ik heb iets opgemerkt.
Mijn hele leven probeer ik om die frasen "vreemdelingen gaan met problemen anders om" " Serviers zijn meer gevoelig" "we eten glas als we triest zijn" etc. niet serieus te nemen want ze zijn als horoscoop, het is te makkelijk om erin te geloven. Maar ik geloof dar er bepaalde verschillen wel bestaan.
Ik hoop alleen dat mijn verwachtingen niet zo makkelijk als een glas of een hart gebroken kunnen zijn.

Crisis and the city

Wat denk jij, hoeveel mensen zijn er in Belgrado?
Twee, drie miljoen?
FOUT, er zij vijf mensen in Belgrado, zij waren allemaal met elkaar in een of andere soort relatie en nu zijn ze boos op elkaar omdat.. niemand weet precies.
Ik woon in deze (soms verdomme) stad 22 jaar. En ik zal nooit verbaasd genoeg zijn over het feit dat we allemaal op een of andere manier "gebonden" zijn.
Weet je dat gevoel wanneer je iemand absoluut onbekend ontmoet, je begin met die persoon praten en na een, twee, acht uur praten realiseer je je dat die person iets met je leven heeft.
Soms is dat leuk, maar soms @@##$@#!@ echt God, echt, karma weer, ja?
Misschien is het geen wonder omdat er iedereen hier zo veel alcohol drinkt dat je elke dat op de straat hoort: ah, shit happens.
Een keer per maand is oke, maar elke dag.. En misschien wegens het feit dat er hier "shit" bijna elke dag "happens", is het geen wonder dat als er sommigen van ons elkaar op de straat ontmoeten, kunnen we elkaar niet recht in de ogen kijken.
Nooit.

Blink maar, blink

Iedereen die mij kent weet hoeveel ik van juwelen hou.
Goud, zilver, vals goud, plastiek, alles, als het schijnt dan is het mijn.
Ik dacht daarover veel keren. Het is bijna de enige constant in mijn leven, ik hield van zo veel verschillende dingen van wie ik eigenlijk niet meer hou.
Ik hield van zo veel mensen van wie ik absoluut niet meer hou.
Maar mijn liefde voor juwelen is voor altijd.
Misschien is dat omdat het altijd bij mij is. In alle situaties. Als ik triest ben, als het moeilijk wordt, als ik ijdel ben, als ik geen idee heb wat ik met mijn leven verder zal doen.
Het juweel is er, op mijn vingers en rond mijn hals en het gaat nergens heen zonder mij.

Diamonds are forever
<3

Voor alle vrouwen

Als je een vrouw bent dat weet je precies waaraan ik denk als ik "ijdelheid" zeg. Stel je maar voor, je zit in een cafe, je voel je goed, je praat met je vrienden tot een moment. ZE komt in, ZE kwam op jouw grondgebied.
Wat een schandaal.
Het wordt erger dan in de films. Deze stad is werkelijk te klein voor ons allebei.
Vriend1: "Ze is zooo stom. En zooo lelijk."
Vriend2: :"Ja, echt, en kijk maar naar haar vriendinnen. Zo dik."

muziek uit de Westerns

"He, hoe gaat het?"
VIJAND: "Goed, goed. En met jou?"
"Met mij perfect. Absoluut perfect. EN MET JOU?"

geen muziek meer uit de Westerns

"?"

Natuurlijk had de vijand mijn gebied verlaten maar als ik op mijn stoel weer zat, dacht ik hoe raar ik me voel elke keer als zoiets gebeurt. En natuurlijk was deze situatie een beetje overdreven beschreven (of niet lalala) maar ik stelde me voor: hoe zou deze wereld eruit zien als alle vrouwen geen ijdelheid voelden?
Eigenlijk, kan ik me niet voorstellen.

Cosmische radiatie

Vandaag ging ik naar de arts, wegens mijn demonische hoest die blijkbaar nooit zal stoppen. Daar zat ik, in die sterile kamer, met menselijke harten en andere organen die op de muur hingen. Alles wat je eigen dood veroorzaken kan stond eigenlijk op die muur. Heel optimistisch.

"Oke Tamara, geen zorg, dit is alleen maar een procedure.."
"Zult U mijn bloed analyseren?"
"Nee, eigenlijk is dit.."
"Omdat ik haat wanneer artsen dat doen."

Het was een goed moment om mij te zeggen dat ik een psychiater nodig heb.

Na het onderzoek vroeg hij me een paar vragen. We praatten een beetje over verder onderzoeken en hij zei dat ik geen röntgen nodig heb want ik nog jong ben en dat er geen reden voor extra radiatie is.

"Hoe bedoel je ex..extra radiatie?"
"Ik bedoel dat we allemaal al slachtoffers van radiatie zijn. Weet je dat je elke jaar als je naar de zee gaat de radiatie van 20 röntgenen ondergaat? Heb je van cosmische radiatie gehoord??"

Mijn eerste gedacht was de filologische faculteit maar ik wilde niets verder zeggen.

"Hoe kan ik dat controleren?"
"Je kan dat niet. Je kan alleen naar mij komen en het onderzoek doen en.."
"Geen analyse van bloed!"
"Geen analyse van bloed."

Deze blog gaat niet over het weer

Elke keer als ik ziek word, word ik een beetje nerveus. Vooral als het een mooie dag als nu buiten is, dan is de situatie nog erger. Maar deze blog zal daarover niet gaan.
Omdat ik de hele dag in bed was, besliste ik om Beatrijs voor de literatuurles te lezen. Ik las het en ik keek naar mijn planken vol met boeken. Ik had het gevoel dat ik iets moet vinden maar ik kon het nog niet klaar zien. En toen zag ik het- de collectie van de Servische volksgedichten.
Wat mij eigenlijk bij Beatrijs opgevallen is, is dat clichématige situatie waarin een vrouw haar gewoon leven verlaat om een liefde te volgen. Nou ja, het is niet een liefde, het is de lifde en na een periode verdween hij en ze ging terug naar dat gewoon leven. Dat is in het kort natuurlijk, maar van hoeveel gelijke verhaalen hebben jullie al gehoord?
Steeds vaker blijken mij die ingewikkelde relaties als een soort val. Zelfs als je weet wat je wil en je heeft het, op een punt zal je je voelen zoals je nergens kan. Zo gevaarlijk.
Aan de andere kant zijn er Servische volksgedichten en mijn favoriete held, Banovic Strahinja, die zijn lieveling niet wilde vermoorden (ik zou, stomme wijf) hoewel hij dat kon.
Ik zal over negen Jugovic broers niet schrijven want ik denk dat ze vandaag de dag in Pastis whiskey zouden drinken samen met Natasa Bekvalac. In Strahinjica Bana straat, hoe ironisch.
Misschien zouden Strahinja en Beatrijs een beter koppel zijn, misschien zou ze haar schoonmoeder beu zijn en hem verlaten maar het is een feit dat er weinig door tijd veranderde wat de liefde betreft.

Sigaretten

Sigaretten zijn een van de grootste oorzaken van de meeste ziektes en steeds meer mensen gaan dood eigenlijk vanwege deze slechte gewoonte.
Maar ze zijn zo goed, godverdomme.
Soms denk ik erna buiten het feit dat het verslavend is; hebben men echt altijd een neiging tot aan iets verslaafd te zijn?
Koffie, sigaretten, een persoon, drankje, chocola, chocola, chocola, sigareretten, herhalen van woorden zodat je blog groter eruit ziet?
Volgens mij hebben we dat neiging wel, maar sigaretten zijn een raar verschjinsel. Ten eerste zit erin niets wat goed voor ons is. Ten tweede worden ze duurder en duurden en je zal nooit van een hartstochtelijke roker horen dat hij wegens de hoge prijzen daarmee zal stoppen.
Maar wat kan beter met een eerste kopje koffie of de vijfde met je beste vriendin gaan?
(ik heb een plan om tot ik vijfentwintig jaar oud ben daarmee te stoppen. Vijfentwintig is mijn "wat-zal-je-verder-met-je-leven-doen-je-bent-oud-en-je-tanden-zijn-geel" jaar).

Monogamie en tijd

Een van mijn vrienden heeft vandaag op twitter een bijzonder status gezet: Een vrouw moet nooit alleen zijn, er moet altijd een man daarbij zijn om haar jurk dicht te knopen.
Toen dacht ik, het is misschien zelfs belangrijker om haar (mijn, jouw) jurk los te knopen?
Is dat eigenlijk de definitie van de monogamie?
Natuurlijk is het ingewikkelder dan dit, maar aan het begin (en het einde) van een relatie, is deze zin een soort kern daarvan?
Als een realtie ontwikkelt, tegenmoet elke mens verschillende veranderingen.
Soms blijkt het leven te moelijk om te dragen, vooral als er twee mensen in een relatie zijn. En dan vragen zich mannen en vrouwen: is dit echt moelijkheden waard?
Als je eerste gedachte JA is, dan bezit je een raar verschijnsel, bijna uitgestorven tegenwoordig- een goede relatie.
En dan wordt de definitie van die relatie een beetje breder dan die zin over jurken en knopen, maar je wilt dat er absoluut niemand anders die knoop aanraakt, noot meer.

De blokkade

Het protest op de universiteit is een paar dagen geleden begonnen en het duurt nog. Ik persoonlijk heb geen problemen wat punten betreft maar ik zie dat steeds meer mensen er een echt probleem mee hebben.
wat volgens mij echt onbegrijpelijk is is: denkt er iemand aan de studenten of aan de onderwijs? Het is voor mij al zestiende jaar dat ik naar een soort school ga en ik herinner me dat ik ,toen ik nog een jonge scholier was, niet tevreden was. We moesten te veel boeken dragen, te veel leren en eigenlijk hebben we bijna alles vergeten.
Hoe is het mogelijk dat er absoluut niemand al jarenlang niets doet?
Is het echt mogelijk dat we allemaal zo ongeinteresseerd zijn?
Een hervorming van de opleiding is meer dan nodig en volgens mij is met dit protest de juiste tijd daarvoor.

De nieuwe dag

Het nieuws dat we opnieuw blogs moeten schrijven vond ik niet echt leuk want ik geen "fan" van verplichtingen ben, maar ja, ik denk over zo veel dingen tijdens een dag na, waarom kan ik die chaotische gedachten niet opschrijven.
Een paar dagen geleden zat ik in een cafe met mijn goede vriendin die ik echt lang niet gezien heb.
Het was raar, ik voelde me een beetje nerveus toen ik de trappen afging, alsof ik een "date" of zo heb. In elk geval praatten we heel lang die nacht, maar vooral praatten wij over het verleden. En toen dacht ik:
Zijn we echt dat anders nu dan drie jaar geleden? En was dat onze keuze of wij moesten dat doen om te overleven? Zou ik echt niet al mijn vergissingen opnieuw doen in het geval dat ik nog een leven heb?
Worden we ooit echt slimmer?
Maar al die vragen spinden in mijn hoofd alleen voor een seconde, in de andere zat ik daar met mijn goede vriendin en wij praatten over het verleden zoals we al die antwoorden hadden.
En het was leuk.

Obama Bin Laden

Het was een echt verrassing toen ik hoorde dat Osama vermoord werd. Mijn eerste gedachten waren: “Dat is niet waar.” Ik dacht erover een beetje na-waarom twijfelde ik?
Al jarenlang werd Osama als een gevaarlijke terrorist beschouwd. Ik leerde heel jong dat het niet goed is om in alles te geloven dus had ik altijd mijn eigen mening daarover. Eigenlijk dacht ik niet dat Osama een goede en onschuldige man was maar ik dacht ook niet dat alleen hij een crimineel was. Hij dook heel lang onder, hij was een echt vijand van Amerika. Het kan dus wel zijn dat aan het einde hij gevonden en vermoord werd.
Aan de andere kant snappen heel veel mensen enkele details niet. Ten eerste- waarom werd hij vermoord? Hoe is het mogelijk dat hij niet beter verborgen was? Alles lijkt op een stomme film vanuit Hollywood, we konden Tom Cruise met een korte maar krachtige zin verwachten en daarna naar bed gaan. Maar in dit geval was het te eenvoudig. Misschien verwachten we iets ingewikkelder wegens de films zonder Tom Cruise maar ik kon echt niet geloven dat het zo gebeurde.

Jersey Shore

Zoals het allemaal (ik verwacht zo) weet, deze tv show bestat al maanden lang. Voor mij is het een van de meest boeinde tv programma's want- je hoef niet daarover denken. Zoals mensen die in die programma zijn. Heel stom en tegelijkertijd interessant.
Eigenlijk is de doel van gelijke programma's om mensen te amuseren maar sommigen hebben er iets tegen. Volgens mij zijn ze meer dan amuserend. Ze zijn educatief! Vragen jullie af, als jullie niet al zo stom zijn en je vriendenkring is een beetje ingewikkelder, wanneer zouden jullie een kans voor al die mensen te zien hebben? Ik nooit! Het is daarom een beetje exotish ook.
Aan de andere kant ken ik veel mensen die denken dat het slecht voor tv is.
Echt waar?
Ik wist dat niet.
Ik weet alleen dat dat Ed Hardy koninkrijk ook een gedeelte van populatie is. Helaas of niet- het bestaat.

Hoe meer je over verschillende soorten mensen weet hoe slimmer je bent.

Veranderingen

er bestaan twee momenten toen ik het meest over iets nadenk- terwijl ik een douche neem en terwijl ik met de bus rijd. vandaag dacht ok over sommige mensen na. meestal denken we over de mensen die voor ons belangrijk zijn wanneer iets slechts gebeurdt. in gevallen wanneer er geen ongeluk of zoiets gebeurde maar alleen iets anders. iets raars.
je verhouding is niet hetzelfde.
je begrijpt dat iets veranderde maar je weet niet wat of wanneer.
nieuwe mensen komen je leven in maar je vergeet die 'vroege' mensen nooit. waar gaan ze eigenlijk? soms blijkt het zoals ze verdwijnen.
ik haat dat, soms wil ik echt zonder veranderingen leven. zonder die gevoelens, trieste en boze gevoelens en momenten toen je iets heel veel pijn doet.
moet dat echt?
de tijd toen ik over niets nadacht en toen ik bijna geen problemen had is op.
het is nu een nieuwe periode die ik niet zo leuk vind.
mensen die je eens goede en eerlijke vrienden waren denken nu meer aan geld dan aan je vriendschap. ze zullen vergeten wat ze slecht vond en alles aannemen, alleen omdat we nu ouder en serieus zijn.

misschien ben ik te gevoelig of kinderachtig, misschien stom, maar ik wil het zo niet.

Jaloezie

Nooit vroeger heb ik zo sterk gevoeld. Nooit vroeger tot het moment toen ik de grootste boosheid en agressie voelde. Ik leek op Hulk op dat moment.
En daarna dacht ik, wacht even, wat hangt de jaloezie van af?
Van een bepaalde persoonlijkheid, van de situtatie, van de liefde?
Maar toen dacht ik daarover niet. Ik reageerde. Het pure kwaad, zonder denken.
En weet je wat het best is- ik voel me niet slecht. Na mijn ‘kwade aanval’ voelde ik me beter.
Dus ik zal suggereren aan al die domme tijdschriften die vrouwen leren om zich te controleren: flikker op. Als je je gevoelens zou controleren en daarna zich slecht voele, fuck that, doe maar wat je op dat moment wilt.
Elke dag zie ik zo veel stomme vrouwen, overal, ik ben het echt beu.
Ach ja, en gelukkige Vrouwendag.

Het pessimisme

Tegenwoordig kunnen mensen veel redenen voor het pessimisme vinden. De moderne tijd heeft veel voordelen, maar ook veel nadelen en mensen kunnen er vaak niet mee omgaan. Op een moment verwachten ze niet meer dat er iets zal veranderen en beter worden. Voor hen wordt alles zwart en voorspelbaar, alles is, of zal, zeker slecht worden. Wordt dus het pessimisme een deel van het alledaagse leven?
Soms denk ik dat wel. En soms merk ik het pessimisme bij mij ook op.
Er wordt gezegd dat pubers vaak problemen met de liefde hebben. Maar die problemen bestaan ook vaak bij oudere mensen. Iemand die eens bedrogen werd mag wel heel makkelijk denken dat het altijd zo bij hem of haar zal gebeuren. Een onbeantwoorde liefde of bijvoorbeeld de gebroken hart kunnen depressie of een slecht humeur veroorzaken. Daarom is het heel moeilijk om optimistisch te blijven.
Ik probeer dat elke dat, maar soms is het te moeilijk.

Welkom

Hoe vreemd is het, soms heb je alleen de zon nodig. Sinds de lente begon (of alleen maar deze light versie daarvan) merkte ik op dat al mijn vrienden gelukkiger blijken. schijnen. paar dagen geleden stelde ik aan mijn beste vriendien voor dat we een beetje naar buiten gaan en ze accepteerde, zonder twijfeling.
"Ben je serieus, je zal niet het weer haten, of mij omdat ik je zo'n flauwekul vraag?"
"Nee, heel raar, maar ik kan niet haten!"

dat was raar.

ik dacht dat de lente een blog waard is, elke keer als ik schreef, schreef ik over de winter en hoe alles slecht en depressief is. ik hoef niet meer naar de weersverwaching van Mauritius kijken, nu kan ik zonder stress naar de weersverwachting van Belgrado kijken. maandag, dinsdag, woensdag, donderdag, vrijdag, zon schijnt. het maakt mijn leven echt makkelijker, als ik naar buiten ga en ik zie dat alles in orde is. dan is alles in mijn hoofd een beetje in orde, als dat kan

welkom lente!

Wat nog

Gisteren zag ik een documentaire die over de Chinezen gaat. Het was echt bijzonder dat ik zo’n ding doe omdat ik geen opinie over Chinezen heb maar vermoedelijk verveelde ik te veel. Dus ik zag die documentaire en het gaat om het hedendaagse leven in China. Veel mensen daar hebben vermogen om alles te kopen maar aan de andere kant zijn er heel veel mensen die geen appartement kunnen kopen. Dus het verschillen tussen de rijke en arme mensen zijn heel groot, zoals hier. Dat trekte mijn aandacht en ik bleef te ernaar te kijken. Een man die een taxi drijft zei: Er zijn zo veel grote gebouwen, maar ik kan geen plaats voor mij vinden, hoe is dat mogelijk? Toen begon ik te denken hoe waar dat is. Dit wereld wordt steeds groter en ik denk dat niet op een filosofische manier. Steeds meer mensen en steeds meer dingen. Zullen we en kunnen we alles verliezen in zo’n heleboel alles? Ik hoop dat niet.

PREMIA

Ik haat waneer ik de PREMIA producten ergens zie. Het is zoals het overal schreeuwt: armoede, armoede! En de smaak is gruwelijk. En het ziet er gruwelijk uit. Maar al die producten worden steeds vaker verkocht. Ten eerste omdat ze goedkoper zijn. En ten tweede.. weet ik veel, omdat Miskovic almachtig is of zoiets. Ik denk dat er een dag PREMIA electriciteit zou zijn. Of PREMIA sigaretten. Of een deel in het café die PREMIA is met PREMIA stoelen en een PREMIA asbak. “sorry meneer, U hebt niet genoeg geld voor onze mokka? In dat geval moeten jullie in PREMIA sector met espresso mensen, en goedkope PREMIA koekje.” Stellen jullie voor, een PREMIA wereld, alles is goedkoop, Miskovic wordt burgemeester van Pirot, snobs huilen in de modder, de situatie is wanhopig. Gisteren zag ik PREMIA koffie. Mijn nachtmerrie is begonnen. Maar een van de grootse beleidigingen zijn PREMIA olijven. Wat een heiligschennis. Hoe durft hij!? Alles kan PREMIA worden maar sigaretten, olijven en yoghurt niet.

De problemen

Vrouwen vaak zeggen dat ze meer problemen dan mannen hebben. Mannen zijn natuurlijk er niet mee akkord. Ik had altijd een vaste en duidelijke opinie: Dat kan me niet schelen. Duidelijk genoeg, hé?
Wat zijn mannelijke en wat vrouwelijke problemen of zijn we van andere planeten? Van dat soort thema’s waarop slechte schrijfsters schrijven hield ik nooit. Natuurlijk kunnen we nooit dezelfde zijn. En dat is goed. Waarom zou dat een slechte ding of een probleem zijn? Het probleem zit in ons, mensen. Mensen houden van ingewikkelde relaties, ze houden wanneer het moeilijk is. Kijk een beetje om je heen. Zo veel gezonde mensen, ze hebben bijna alles. Een normaal leven, een normaal huis met normale gewoonten. Maar ze hebben problemen met hun vrienden of vriendienen en daarom zijn ze depressief. Ze zeggen dat ze die problemen niet kunne oplossen.
Voor 21 jaar heb ik iets geleerd- als je gezond bent kan je alles. Alleen een zieke man heeft echte problemen.

Ga weg

Is het onbeleefd als je niet luistert wanneer iemand die saai is praat?
Ik vind dat het toch nodig is, niet luisteren.
Mensen weten niet wanneer is het tijd om te stoppen. Ze praten veel stomme dingen.
En eigenlijk, waarom moet ik luisteren? Ik ben bijna zeker dat niet alle mensen naar mij luisteren.
Er wordt gezegd dat je altijd repect moet hebben. En ik ben ermee akkord, gedeeltelijk wel. Maar waarom moet ik iemand respecteren als hij oninteressant is. Er is te weinig tijd (of te veel) om mijd tijd eraan te verspillen.
Ik vind het belangrijker dat je je tijd aan het zoektocht naar slimme mensen schenkt .En je vind ze niet zo vaak, dat weten we allemaal.
Daarom ben ik zo boos en triest wanneer ik iemand van wie ik hou verliest. Het is omdat ik niet van zo veel mensen hou.
Ten slotte, de vraag is, waarom moet ik iemand respecteren als die persoon mijn eigen zenuwen niet respecteert??

Weer die karma

Ik haat het karma. En ik haat het moment toen ik in karma begon te geloven. Weet dat verschrikkelijk gevoel, wanneer alles een ramp wordt en je denkt: Verdomme, ik kon dat beter doen.
Ik weet toch niet of ik in het karma echt geloof maar soms lijkt het me dudidelijk dat er iets bestaan. En “iets“ houdt niet van mij. Betekent dat dat ik altijd goed moet zijn? Wat een manipulatie, je moet goed zijn of anders krijg je een straf. Van wie, van de hemel? En wanneer telt het tot een zonde, alleen als je je slecht bedraagt of als je slecht bent tegen iemand die goed is? Is er een boek van regels??
Toch geloof ik dat we ergens in ons weten wat goed is. Goed voor ons of voor anderen, het maakt niet uit. Elke keer als wij ons vergissen weten we dat.
Dat geldt voor examens niet.
Het karma verschijnt alleen wanneer je denkt dat alles goed en in orde is.

Februari

Ik weet dat ik niet de enige ben die denkt dat het steeds ingewikkeler wordt als we ouder zijn. Niet alleen de finaciële zijde maar de mensen om je heen. Je verandert, ze veranderen, wie zal wachten en normaal blijven tot de periode wanneer we allemaal 30 zijn? Is het toch een einde?
Ja want je bent oud en saai. Maar dat is een andere thema.
Ik zal erover janken in een andere blog, wat een goed idee, prachtig.

Ik ben bijna zeker dat niemand dit zou lezen. Misschien kan ik vloeken en geruchten hier opschrijven, alleen om te zien of iemand dit leest.

Toch moet ik iets in verband met de titel schrijven dus ja, de ingewikkelde situatie met mensen.
Wat een saaie thema.
Ik weet niet waarom ik nu wakker ben. Het is te laat.
Heb ik ooit over mijn favoriete muziek gepraat? En mijn favoriete sigaretten? Nee? Houden jullie van het bier?
Ik hou van zomer, ik hou niet van winter.

Deze blog is dom.